Ga naar hoofdinhoud

Blessures door paardensport minder ernstig dan gedacht

Foto: Jacquelien van Tartwijk/Paardenkrant-Horses.nl

Paardensport kent veel risico’s op letsel. Maar de verwondingen zijn meestal minder ernstig dan in de medische wereld wordt verondersteld. Dat blijkt uit onderzoek naar ongevallen met paarden in Limburg. Voornaamste conclusie: jazeker, ruitersport en de omgang met paarden zijn risicovol, maar „er komen veel minder letsels voor die ernstig zijn dan in de medische literatuur staat beschreven”. Meest voorkomende blessure is een kneuzing.

De paardensport staat na veldvoetbal en gymles op school op de derde plek in de top tien als het gaat om sportblessures die een bezoek aan de spoedeisende hulp vereisen. Cijfers van onderzoeksinstelling VeiligheidNL laten zien dat er zich landelijk jaarlijks 66.000 paardrijblessures voordoen, waarvan er 31.000 medisch worden behandeld. Bijna 10.000 mensen met zo’n letsel melden zich op de spoedeisende hulp. Gemiddeld belanden jaarlijks 1600 paardensporters in het ziekenhuisbed en is er één sterfgeval te betreuren.

Risicovol

Ja, ruitersport is risicovol, zegt Pieter-Jan van Balen (25). „Een paard weegt gauw 500 kilo: dit gewicht wil je niet graag op je been krijgen. Het dier haalt 65 kilometer per uur en de ruiter zit met zijn hoofd drie meter boven de grond. Van die hoogte kun je beter niet op je hoofd vallen. Daarbij kan een paard schoppen, met een kracht van 9800 Newton.” Ofwel een bewegingsenergie van 999,3 kilo.

Dossiers doorspitten

De uit België afkomstige Van Balen heeft als laatstejaars Maastrichts student geneeskunde iets bijzonders gedaan: hij spitte samen met collega’s de medische dossiers door van liefst 951 patiënten die in 5 jaar tijd met enig letsel op spoedeisende hulp in ziekenhuis VieCuri in Venlo of het Maastricht Universitair Medisch Centrum zijn beland. Niet alleen de dossiers van ruiters die op het paard zaten, maar ook die van mensen die ernaast liepen of stonden en daarbij bijvoorbeeld een trap kregen. In de stal, manege, wei of waar ook.

Voornaamste conclusie: jazeker, ruitersport en de omgang met paarden zijn risicovol, maar „er komen veel minder letsels voor die ernstig zijn dan in de medische literatuur staat beschreven”. Hoe dat is te verklaren? „Vrijwel alle eerdere onderzoeken hebben betrekking op mensen die wegens hun letsel al in het ziekenhuis of in een groot traumacentrum waren opgenomen.” Logisch: bij opname is altijd al sprake van ernstig letsel.

De Limburgse studie richt zich daarentegen op álle patiënten die wegens een ongeval met een paard bij spoedeisende hulp zijn binnengebracht, met kwetsuren variërend van wat blauwe plekken tot levensbedreigend. „Je ziet veel mensen met een kneuzing en die kunnen gewoon naar huis gaan.”

Val

Verder cijferwerk uit de studie: van de ruiters liep 95 procent letsel op bij een val, waarbij de armen de kwetsbaarste lichaamsdelen zijn. Mensen die in de buurt van een paard waren, kregen vooral een schop (42,5 procent) of raakten bekneld (30 procent). Opmerkelijk hierbij, vindt Van Balen, is dat de slachtoffers die zich in de buurt van een paard ophielden, geraakt worden op een plek waar ze geen of onvoldoende bescherming dragen. „Denk aan de benen – laarzen geven onvoldoende bescherming – en het aangezicht.”

Meest voorkomende blessures

Meest voorkomende blessure is een kneuzing (42 procent), gevolgd door fractuur (39 procent) en traumatisch hersenletsel (13 procent). Minst voorkomende oorzaak: een beet. Dat gebeurde zeven keer. Onbekend is hoeveel patiënten blijvend letsel aan hun ongeluk hebben overgehouden. Van Balen adviseert om in de omgang met paarden altijd beschermende maatregelen te nemen. „Ook als je ze heel goed kent, blijven ze voor een deel onvoorspelbaar. Paarden zijn groot, snel en sterk”.

Bron: De Limburger

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook