Na de finale van de FEI Nations Cup in Barcelona vond de FEI het tijd om een 'Wist je dat'- lijstje te maken van een aantal topspringruiters over keuzes, opvallende gebeurtenissen en bijgeloof. Opvallend is dat twee Nederlandse ruiters eigenlijk best aardig konden voetballen, Harrie Smolders zelfs zo goed dat hij volgens zijn trainer best geld kon gaan verdienen met voetbal.
Toen Harrie Smolders zestien jaar was moest hij een keuze maken tussen voetbal en springen. Omdat hij toen al paarden reed voor eigenaren viel de keuze op de springsport. “Mijn voetbaltrainer zei altijd dat ik met voetballen geld kon verdienen, maar ik geloofde hem niet echt.”
Bekers en trofeeën
Ook Jur Vrieling moest op een zeker moment een keuze maken. Als jonge jongen had Vrieling meer interesse in het voetballen, ondanks dat hij tussen de paarden was opgegroeid. Dat veranderde toen hij in de gaten kreeg hoe goed hij het eigenlijk deed als springruiter: “Ik wilde altijd meer en ik wilde beter zijn. Met voetballen kon je alleen punten krijgen en mijn zus kwam steeds naar huis met bekers en trofeeën.”
Speciale troostprijs voor Marcus Ehning
Over de Duitse topruiter Marcus Ehning heeft de FEI ook een leuk en vooral motiverend weetje op de lijst staan. Voor iedereen, die wel eens denkt dat het allemaal geen zin heeft, Ehning heeft in zijn beginnende springruiter-carrière wel eens een speciale troostprijs gewonnen omdat hij een parcours toch heeft voltooid ondanks dat hij drie keer van zijn paard was gevallen.
Prijsuitreiking
Ook Martin Fuchs weet hoe het kan zijn om van je paard te vallen als alle ogen op je gericht zijn. De Zwitserse ruiter werd in 2011 van zijn paard gegooid gedurende de prijsuitreiking. Maar goed, die had hij wel eerst gehaald.
Bijgeloof
McLain Ward heeft iedere wedstrijd een nieuwe speld voor zijn das en trekt altijd eerst zijn linkerlaars aan. Eric Lamaze heeft net als Ward ook een vaste ritueel: “Ik volg altijd dezelfde routine als ik mijn laarzen, kleding en sporen aantrek. Dat doe ik altijd op precies dezelfde manier.”
Bron: FEI
All the things you didn’t realise you needed to know about your favourite riders…https://t.co/UtPnLWWyYzpic.twitter.com/4h6qEQywWO
— The FEI (@FEI_Global) 18 oktober 2017
Er zijn sporters die zogenaamd cool willen zijn en bewust vechten tegen bijgeloof. Psychologisch gezien is dat heel dom aangezien bijgeloof je in een zeer positieve gemoedsrust kan brengen mits goed toegepast.
Pas je het daarentegen fout toe dan heb je al verloren nog voor je je eerste sprong hebt gemaakt.
Bijgeloof is niets anders dan een mechanisme van het brein om de eigenaar ervan te laten denken dat het eigenlijk niet meer fout kan gaan aangezien het hele ritueel foutloos doorlopen is.
Het neemt een deel van de spanning weg want als alles tot in de puntjes goed is geregeld waar zou je dan nerveus om zijn?
Het kan ook tegen je gaan werken als je bijgeloof gebruikt in combinatie met een doemvoorstelling.
Er zijn er die echt denken dat vrijdag de 13e een ongeluksdag is en die dan ook die dag aantoonbaar niet functioneren zoals ze normaal gesproken zouden doen.