Bij Wim Ernes werd eind vorig jaar een niet operabele hersentumor geconstateerd. De toen 57-jarige Ernes werd vlak voor de kerst in het ziekenhuis opgenomen, nadat hij door een epileptische aanval was getroffen.
Eerste periode als bondscoach
In de jaren ’90 van de vorige eeuw was Ernes al een periode succesvol als bondscoach. Olympisch teamzilver in Atlanta (1996) en teamzilver op de Wereldruiterspelen in Den Haag (1994) waren hoogtepunten, evenals de individuele successen van Anky van Grunsven met Bonfire (Kür-goud in Den Haag, individueel zilver in Atlanta).
Grootste talent
Na deze eerste periode als bondscoach ontwikkelde Wim Ernes misschien wel zijn grootste talent, dat als jurylid. Vergeefs maakte hij zich bij de FEI sterk voor een professionalisering van het jurykorps.
De laatste jaren was Ernes opnieuw in de rol als bondscoach in beeld, zowel bij de KNHS als bij NOC*NSF, waar hij dit jaar nog zijn Mastercoach traject afrondde. Een absoluut hoogtepunt was het behalen van teamgoud op het EK in Aken.
Hengstenkeuringscommissie
In november 2015 nam Wim Ernes na acht jaar afscheid van de KWPN-hengstenkeuringscommissie dressuur, waarvan hij de laatste drie jaar voorzitter was. Onder zijn leiding werden vijf dressuurhengsten erkend en 93 goedgekeurd, waaronder de hengsten Apache en Arlando, die later hun kwaliteiten bewezen en werden opgenomen in het Olympisch kader.
Emotioneel moment
Het KWPN bedankte Ernes afgelopen februari op de KWPN Hengstenkeuring in ’s-Hertogenbosch met de gouden KWPN-speld voor zijn bevlogen inzet voor het stamboek. De huldiging was een zeer emotioneel moment dat nog bij velen in het geheugen gegrift staat.
Lees ook:
Wim Ernes krijgt gouden KNHS-speld
Gouden speld voor gouden bondscoach Wim Ernes
Bron: KNHS/Paardenkrant-Horses.nl
Oprechte condoleances aan familie en nabestaanden.
Wat een gemis voor de sport. Hij was een groot man . Sterkte voor de familie.
Ik ben ruim 15 jaar jurylid dressuur geweest en in die tijd heb ik tijdens de bijscholingsavonden een keer te maken gehad met Wim Ernes.
Voor hem en na hem zijn er telkens weer anderen geweest maar die kan ik me niet meer voor
de geest halen maar Wim is me altijd bijgebleven.
Wat moet er door hem heen gegaan zijn afgelopen jaar.
Ik wens zijn vrouw en kinderen veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.
Wat erg dat ons nu toch heeft moeten verlaten. Gecondoleert voor mevrouw Ernes en zijn dochter.
Jammer dat de KNHS niet eerder heeft bedacht om hem de Gouden speld te geven, daar heeft hij nu niet zo heel lang van mogen genieten.
Oprechte condoleances aan alle nabestaanden.
Wat een verlies voor de paardenwereld in Nederland. Ik wens de familie en allen die hem gekend hebben en dichtbij hem stonden sterkte toe.
Hij zal niet snel vergeten worden.