Met de leidende score in de Grand Prix (85,071%) droeg Dujardin belangrijk bij aan de voorlopige tweede plaats van het Britse team. Tegelijk deed ze zichzelf een lol door ‘gewoon’ lekker te gaan rijden.
In de lach schieten
“Ik ben met een lach van oor tot oor naar binnen gegaan. Ik kan Blueberry trouwens helemaal niet rijden zonder een smile on my face. Ik denk iets en hij doet het al. Daar schiet ik al van in de lach. ‘Hé, dat had ik je nog niet gevraagd, ik dacht er alleen maar aan’. Nou, zo heb ik m’n Grand Prix ook gereden. Heerlijk!”
“Het blijft wel een paard, hij kan fouten maken. Maar vandaag was het heel makkelijk om ‘m te rijden. Ik hoefde niet te trekken of te schoppen, zo geweldig te rijden! Ik ging die laatste A-C-lijn op en ik wist dat Blueberry weer eens zijn best had gedaan voor mij. Daar doe ik ’t voor.”
Lokale wedstrijd
Omgaan met Olympische druk is voor Charlotte Dujardin geen enkel probleem. “Het is hier net als in Londen, vier jaar geleden. Dat was toen de droom van mijn leven. Maar die wilde ik niet verpesten door dingen te doen waar ik spijt van zou krijgen. En om dat te bereiken beschouw ik de Olympische Spelen op mentaal niveau als een gewone wedstrijd, zoals je die lokaal ook zou rijden. Dat doe ik hier in Rio ook.”
Daar loopt Roger Federer!
Maar in alle andere opzichten zijn de Olympische Spelen iets heel anders dan een lokale wedstrijd. “In het Olympische dorp loop ik de hele dag met mijn mond open. Ooohh, daar loopt Roger Federer, heeej, daar zit Nadal, wow, Andy Murray! We hebben enorm gelachen met de Amerikaanse atletiekploeg. En het is een prima plek om speldjes te verzamelen. Kijk, mijn hele halsband van mijn accreditatie is al vol.”
We worden hier vetgemest
“Het eten is alleen vreselijk. We worden hier vetgemest. Niet echt handig met al die atleten. De rij voor de McDonalds is zo lang dat de mensen buiten staan te wachten, de hamburgers zijn geregeld uitverkocht. Het is belachelijk. Maar, I’m loving it!”
‘Carl ís ons team’
Dujardin zet haar trainer Carl Hester op een voetstuk. “Hij is onze rots in de branding. Reed zelf een goede proef, trainde niet alleen mij, maar ook Fiona (Bigwood, red) en Spencer (Wilton, red.), hij praatte ons weer moed in als we zaten te kermen. Ik weet niet hoe hij het doet, maar hij ís zo ongeveer ons team. Zonder hem waren we echt heel ergens anders dan waar we nu staan.”
Bron: Paardenkrant-Horses.nl