Maar laten we nou uitgaan van die mondiaal vooraanstaande positie van, inderdaad, het grootste stamboek ter wereld. Het KWPN heeft echt veel aanzien in de wereld. Het loopt al decennialang voorop bij het ontwikkelen van moderne selectiemethoden en was succesvol bij het terugdringen van erfelijke gebreken. Terecht dus dat het KWPN zich presenteert als leidend stamboek.
Dat vastgesteld hebbende, viel mijn onderkaak met een stevige klap uit zijn reguliere verband, toen ik vernam dat dit grootste en mondiaal leidende stamboek zich door één individuele muggenzifter had laten ringeloren. Al zo lang als het KWPN bezig is om een internationale faam op te bouwen, zo lang is er ook al een verkort verrichtingsonderzoek. Dat duurt drie weken (praktisch gezien komt dat meestal neer op 19 feitelijke trainingsdagen), maar in de voorwaarden voor deelname staat dat het minimaal 21 dagen in beslag neemt. Op deze regel heeft een niet nader bekend gemaakt individu zich beroepen. Voor het eerst in de geschiedenis van de KWPN-fokkerij hebben twee hengsten afgelopen week niet aan de eindbeoordeling kunnen deelnemen omdat ze de beker van de 21 dagen echt helemaal tot de laatste druppel leeg moesten drinken.
Kinderachtigheid regeerde afgelopen week het KWPN. Dat al 25 jaar zijn reglement niet waterdicht bleek te hebben. Maar dat is hier niet het echte probleem. Het grootste stamboek van de wereld boog het hoofd voor één individuele zeurpiet.
Wat was dat voor een mannetjesputter, dat ‘ie het grote KWPN op de knieën kreeg? Ik vermoed een gepensioneerde fokker uit Ermelo, die op het fietsje heen en weer pendelde om op drie verschillende dagen collega-fokkers in de bloemetjes gezet te zien worden. Zich verkneukelend over het feit dat iedereen behalve hij hiervoor benzine en vrije dagen moest verkwisten. Het doet me een beetje denken aan Herman Finkers die vlakbij het station woont en actie gaat voeren ter opheffing van de bus naar het station. “Als ik naar het station kan lopen, kunnen de andere Almeloërs dat ook.”
Ja, óf het was toch een hengstenhouder waar het KWPN zijn oren naar liet hangen. Maar dat vind ik zo’n afschrikwekkend beeld, dat één hengstenhouder zoveel macht kan uitoefenen. Voor mijn zielenrust houd ik het dan toch maar liever op dat oude Ermelose fokkertje op z’n fiets.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur ()
Deze column verscheen donderdag 21 mei 2016 in De Paardenkrant. Geen abonnee van De Paardenkrant? Sluit dan hier een (online) abonnement af.
De gestelde leidende positie blijft mijn inziens echter niet lang meer behouden gezien het gebrek aan kwaliteit bij de hengsten die de laatste jaren zijn goedgekeurd.
Leuk verwoord.
KWPN stamboek met hoeveel leden welke allen netjens hun contributie betalen, het zich het grootste stamboek ter wereld noemt, laat U zich door een hengstenhouder de les lezen??
Toon eens ballen, en laat U niet de les lezen door een hengsteboer!! De voorwaarden zijn er door de fokkerijraad voorgelegd aan AB en goed gekeurd door ledenraad.
geachte D De Bruin, of het KWPN de beste blijft bepalen de leden, die ook gefokt hebben in het buitenland ,de paarden blijven aangeven bij het KWPN.
Ja,reglement is reglement,en ja, de virus van de vriendjespolitiek is overal wijd verspreid in de paardensport.U (DWR) durft er in uw artikel hier toch op wijzen en dat vind ik moedig.Zij het dan heel voorzichtig.Maar ik hoop dat alle benadeelden dit niet gaan blijven pikken.Er is alleen vijf minuten moed voor nodig. vr gr EC
Ik heb toch het vermoeden dat optie twee aan de hand is. Nu is mijn onderstaande visie op geen enkel feit gebaseerd, noch is het mijn intentie om welke hengstenhouder dan ook in het beklaagdenbankje te zetten, (ik ken ze geen van allen persoonlijk) maar het volgende zou nog wel eens aan de hand kunnen zijn: Stel je bent hengstenhouder en hebt een goede driejarige hengst meelopen in het verrichtingsonderzoek. Sterker nog, hij zou nog wel eens in aanmerking kunnen komen voor de titel verrichtingskampioen. Dat zou mooi zijn, want in deze tijd met steeds minder fokkers en steeds meer hengsten is het vechten om de gunst van de fokkers. En de kampioen van de jaargang, die komt in de spotlights te staan. Maar nu stroomt er halverwege het traject een opvallende oudere hengst in, die al duidelijk in het vizier van vele fokkers is en die ook nog wel eens met de titel aan de haal zou kunnen gaan. Dat zou balen zijn. Maar de hengsteigenaar ontdekt een regeltje, dat er voor kan zorgen dat de oudere hengst niet de aandacht naar zich toe kan trekken op de eindpresentatie, maar op een doordeweekse dag zijn brevet ontvangt. Nu heeft de hengstenhouder ook nog eens invloed in paardenland, waardoor hij het KWPN kan ‘dwingen’ haar eigen regels trikt te hanteren. En zo geschiede. De jonge hengst wordt ingeschreven met de hoogste cijfers en krijgt alle aandacht tijdens de eindpresentatie. Hij siert de bladen en websites. De oudere hengst wordt enkele dagen later ook met een geweldige score ingeschreven, maar krijgt vele malen minder aandacht. Zo deze slag heeft de hengstenhouder gewonnen.