‘Hunters volgepropt met drugs en supplementen’

‘Hunters volgepropt met drugs en supplementen’ featured image
Foto Lonneke Ruesink
Oh, oh, oh, wat was ik toch dol op de Amerikaanse rijstijl en dan vooral op die in de hunterwedstrijden. Ik had ze nog nooit met eigen ogen aanschouwd, die rubrieken, maar alles wat ik ervan had gehoord, gezien en meegemaakt, klonk me als muziek in de oren. Rustige, mooie paarden die geen verkeerde beweging maken, op de pinken te sturen zijn, prachtig in de manieren springen en changementjes maken waar je ze maar hebben wil. Het leek één grote droomwereld.

Verbazing

Hoe verbaasd was ik dan ook toen een bekende Nederlandse paardenhandelaar jaren geleden eens een paard kwam proberen en op stal nog een ander dier – een bloedmooi volbloed-achtig typetje – zag staan waar hij interesse in toonde. “Ja, die loopt braaf op concours en ja, changeert ook simpel en ja, ze beweegt en springt ook nog als een hunter. Ze is wel donders heet, niet rustig te krijgen. Niet met veel hooi en weinig krachtvoer, niet met veel werk en ook niet met dag en nacht in het land. Alles is geprobeerd, maar de merrie is niet lui te krijgen. Geen hunter dus.” Dat maakte ecter niet uit, zei de paardenhandelaar. Of hij de merrie even onder het zadel mocht zien. Om een lang verhaal kort te maken: de hete beauty queen werd verkocht als hunter.

Rustig nog rustiger

Helaas snap ik nu waarom dat kon. De Amerikaanse hunterwereld is héél, maar dan ook héél erg goed in staat frisse en hete paarden rustig te krijgen en rustige paarden nog rustiger. Ik heb de rubrieken in Amerika de afgelopen jaren eindelijk wél met eigen ogen aanschouwd en ook de voorbereidingen erop, met name van de trainers en grooms. De ruiters – de klanten – stappen immers pas op zodra het paard zo goed als startklaar is om de ring in te gaan. Het grootste deel van het voorbereidende ‘werk’ komt dus bij de trainers en grooms terecht. Een opsomming waaruit die voorbereiding zoal kan bestaan: ‘s ochtends vroeg longeren totdat de paarden erbij neervallen, een poosje later stevig gereden worden door de trainer, weer iets later de klant erop en gaan met die banaan.

Maar dat is nog lang niet alles. Dat urenlang longeren vond ik al zielig, maar een dag of langer geen water geven omdat ze daar ook rustiger van zouden worden, is in mijn ogen helemaal dierenmishandeling. En dat sommige – lees veel – hunters volgepropt worden met drugs en supplementen, slaat werkelijk alles. Gaat u maar even zitten: spul om ze wakker te houden zodat ze doodmoe zijn zodra ze het parcours in gaan en dan ook nog spul om ze extra rustig te krijgen voordat ze de ring in moeten. En dat ‘spul’ varieert van cocaïne tot anti-psychotica en van corticosteroïden tot spierverslappers. Het toedienen van die kalmerende drugs maakt het mogelijk de paarden voor duizenden dollars te leasen aan heel gewone ruiters. Sommige paarden lopen er als zombies bij. Af en toe valt er zelfs letterlijk één om. Maar een ‘goed gevoel’ dat ze krijgen, die ruiters..

Vernietigend artikel

In mei vorig jaar viel er een hunterponytje dood neer op het grote concours in Devon. Hij had voorafgaand aan zijn optreden met een twaalfjarig meisje maar liefst vijftien verschillende soorten drugs/medicaties toegediend gekregen. De New York Times onderzocht het geval en wijdde er een vernietigend artikel aan.

Ook de grote George Morris zei het vorig jaar al. “Er wordt steeds meer medicatie gebruikt in de hunterwereld en er zijn meer uitgeputte en meer incorrect gereden paarden”. Maar zolang de jury de robotachtige ritten van deze hunters blijft belonen en zolang iedereen in Amerika een naald in een paard mag drukken, zal er niet snel wat veranderen en houdt de hunterwereld zichzelf in stand. Ik sta in elk geval gewoon weer met beide beentjes op de grond, want mijn droom is in duigen. Jammer genoeg.

Dinette Neuteboom, Amerika-verslaggever De Paardenkrant
Deze opinie verscheen woensdag 6 maart 2013 in De Paardenkrant.

4 reacties op “‘Hunters volgepropt met drugs en supplementen’

  1. Jorieke van Cappellen

    Jee ik zal wel een beetje te goed van vertrouwen zijn, maar zelfs de mensen die dat niet zijn moeten hier toch stil van worden.. Supersneu. En dan rijst de volgende vraag: zou dit de enige plek zijn waar dit soort praktijken gebeuren?

  2. Ingrid ten eeuwen

    Dit is niet slechts een hunter droom in duigen.
    In mijn tijd als stagiare en medewerker in de paardenwereld,
    Heb ik meerdere stallen gezien met weinig water, spuiten met rustgevende middelen, etc,
    Dit is niet alleen Amerika.
    Ook bij ons in Nederland worden paarden voor braaf verkocht, en zijn bij de eigenaar niet meer te houden.

    In welke sport of überhaupt wel aspect van het leven gaat iets,
    Eerlijk?

    Nergens…

    Niemand is te vertrouwen alleen je zelf.

  3. Maria vd Berg

    Een oude wijze geleerde zei ooit, ‘ …om de aard en het niveau van een beschaving in te kunnen schatten hoef je alleen maar naar de manier te kijken / observeren waarop ze met ‘hun’ dieren omgaan.’ Om ons heen kijkende kunnen we er alleen maar stil van worden, ik tenminste wel…

  4. Desiree Johnson

    Dear, Miss Dinette Neuteboom
    Regarding your article (“Hunters volgepropt met drugs en supplement “) In the March 7th , 2013 Issue of Horses NL

    As long as there is and has been sport, there will be people going to extremes, braking rules ….. Yes it is not nice but it is the truth.
    Look at cycling; running, etc. There are countless cases to prove my point but what will good will that do at this juncture?

    In your piece you seem to make the argument that every hunter that is riden around a ring in America is doing so over medicated and under great duress. There are good and bad people in all walks of life and all forms of sport. My experiences with American clients have always been positive. I go a couple times a year and visit,Carnush (own breeding)Balou Grand ,Cinimagic,AHA aka Clarence, Calinka,Unistar,Concetto to name a few these horses in general I am always very happy with the conditions of these horses. Keep in mind I breed my own horses; I am there when they are born and raise them to the show ring. I know my stable is extremely kind to horses we love them like our children, I am thrilled how my horses develop in the US.
    It is true in America it is allowed to give horses a limited amount of anti-inflammatory, or corticosteroid, LIMITED . The rules in recently have become even tighter and more aggressively monitored and policed.
    I was in West Palm Beach this year during hunter week and the drug testers were there in droves, some stables were tested up to 20 times during that week alone.
    So obviously they are trying to clean up the sport as most sports are.
    The great thing that the American sport does is bring a market for many horses.
    For instance an older horse in Holland that is not quite what it once was (not scopey, careful or fully sound enough to jump the big sport) finds another useful and well cared for life in America. This is often due to the animals being allowed a measured amount of anti-inflammatory. This simple treatment can and often does lead to a good long life jumping one meter for years.
    Case in point Brunello, a winner of the hunter spectacular at 17 years old and the very successful Castle Rock who continues to win at the age of 15 years (both dutch horses) with facts like this I find it irresponsible that you tell your readers that they are filling these horses with cocaine and God knows what else and they are not living healthy and successful lives. I don’t think so!
    I have never ever in my thirty years of horse dealing heard of anyone knowingly or wanting to buy an excessively hot or bloody horse to produce as a hunter, this is ridicules!
    The only one hot hunter I bought from a famous Dutch dealer unknowingly. I made a brood mare with because she would make no one happy
    I think you got a poor view of the American sport. I believe had you gone and spent time with Geoff Teall, Louise Serio, Val Renehan or Morgan and Nora Thomas to name only a few your opinion would be very different. In my opinion horses in their care live like kings and I would be happy for any of my horses to live there lives with them.
    A quick example to that point: Nora Thomas works together with a woman Mrs.Jamie Benner who provides a home for horses too old or unsound to be used in the American show industry. She recently retired two jumpers there one was Memphis du Park he had provided years of enjoyment for her client sadly he developed ringbone, he is with Mrs.Benner, he does a couple of walk lessons per week, groomed daily living like a king. She is so grateful and proud to have these horses.
    Where would he go in Holland, ask yourself this?

    I liked to ask the simple question where would the Dutch horse industry be without the North American market? A lot less lucrative and successful, that’s where it would be.
    Let’s face it you can find good and bad in every sport, but to report only on the worse case scenarios is totally unfair and one sided.
    If your not part of the solution you are part of the problem.
    I was so thrilled to see some of my x horses in Florida and Thermal this year and I am proud to call so many of those horsemen my friends.

    Sincerely,
    Desiree Johnson

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Mogelijk ook interessant