Dit alles was echt, naar alle objectieve maatstaven, gekkigheid. Quidam was toen negen, hij moest nog – dat zou een jaar later gebeuren – in Barcelona olympische roem oogsten. Cees Zandbergen was al even maf van Quidam, zijn doldrieste actie leverde een jaar later Kwidanta van de Laarse Heide op, de latere Nederlandse kampioene onder het zadel van Mathijs van Asten. Wij waren intens gelukkig met de latere Grand Prix-merrie en hengstenmoeder Kyraleen.
De dood van Quidam de Revel, op 32-jarige leeftijd in zijn stal bij de Deense familie Velin, deed mij nadenken over de vraag wat ons 23 jaar geleden zo gek maakte. Dat was niet alleen Quidams fenomenale manier van springen. Ik denk dat we toen intuïtief aanvoelden dat de zoon van een Grand Prix-hengst en een Grand Prix-merrie in de fokkerij een duidelijke meerwaarde vertegenwoordigt. Quidams vader Jalisco en diens vader Almé hadden al op hoog niveau gesprongen, zijn moeder Dirka liep internationaal onder Xavier Leredde en Nelson Pessoa.
We praten over de jaren zeventig van de twintigste eeuw. Nederland was toen een zuivere plaatjesfokkerij en zou dat nog twintig jaar blijven. Frankrijk lag mijlen op ons voor en in een bepaald opzicht is dat nog steeds zo. Volgens de ranglijsten van de WBFSH is het KWPN het succesvolste stamboek, maar qua fokzuiverheid van de springvererving zijn de stammen van de fokkers die veertig jaar geleden al voor de topsport bezig waren onaantastbaar.
Toen ik enkele jaren na de geboorte van Kwidanta en Kyraleen hoorde dat Quidam de Revel te koop stond, schreef ik een column in het KWPN-blad: laten we met z’n allen Quidam kopen! Opnieuw ging het om een fenomenaal bedrag: 12 miljoen Franse francs, zo’n drie miljoen gulden. Een bizarre boel geld op dat moment, maar voor de familie Velin bleek het een uitstekende belegging. Zo werkt het in de fokkerij, de kwaliteit van de investering doet het geld later verbleken.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur
Deze opinie verscheen woensdag 26 februari in De Paardenkrant
Geachte DWR,
Stel ik ben bereid te investeren in een goede hengst, kent u dan een bank die daarin gelooft?
Want beleggen, daar heeft niet iedereen de ruimte voor.
Ik hoor het graag.
M.vr.gr.
Brigitte de Graaf
Ik kan me nog steeds herinneren dat ik Quidam de Revel voor het eerst zag. Ik zat op televisie springen te kijken en hij liep toen onder Alexandra Lederman. Ik was toen een jaar of 14 / 15 oud, wist nog weinig tot niets van fokkerij maar ik was gelijk dolenthousiast toen ik die hengst zag. 7 Jaar geleden heb ik voor het eerst zelf een merrie laten dekken, en de keuze van de hengst is toen gevallen op Quasimodo…
Mijn vorige bericht leest wellicht cynischer dan bedoeld. Ik begrijp het enthousiasme maar al te goed en gek was ik ook toen ik mijn paard kocht met behulp van een hypothecair krediet.
Kan mij niet schelen, het gaat om de lol.
Nu is de merrie oud en geeft geen veulens en komt de vraag: hoe nu verder en dit keer iets economischer.
Dan lees ik – weer – een enthousiast succesverhaal en krab me achter mijn oren: er is heel vaak een ander verhaal, maar niet ontmoedigd: hoe overtuig je een kredietverstrekker in tijden van crisis dat je toch gewoon ook in de paardenbranche kunt gaan en wilt ondernemen?
Of moet ik dan gewoon mijn huis verkopen?
Wellicht een leuke blog van te maken?
Geachte mevrouw De Graaf,
Excuus voor de late reactie. Het klopt dat banken allergisch zijn voor onderpanden die dood kunnen gaan of van de ene op de andere dag waardeloos kunnen worden. Ik heb begrepen dat het midden- en kleinbedrijf in z’n algemeenheid niet meer zo welkom is bij banken, laat staan hippische ondernemers die in paarden willen investeren. Dit zijn tijden om creatief om te gaan met kredietverstrekking, kleinere ondernemers hebben meer kans bij particulieren die een stukje venture capital in een hippisch bedrijf willen steken.
Maar deze column ging over de genetische waarde die altijd groter is dan de bijbehorende geldelijke waarde, zolang je voor het beste gaat.
Er bestaat een sportpaardenfonds nederland.
Wellicht is oprichting van een fokpaardenfonds nederland een idee.
Beste B de Graaf
Klop eens aan bij de rabobank.
Zij zullen niet zo snel een krediet willen verstekken.
Maar hebben wel wat redelijke paarden in de aanbieding.
Misschien zijn er een paar over te nemen voor een symbolisch bedrag. 😉