Groots afscheid van Léon Melchior

Met tromgeroffel en voorafgegaan door twee ruiters kwam aan het begin van de ceremonie de rouwkoets, bespannen met twee Friezen, de prachtig ingerichte herdenkingsruimte binnen. De zonen en directe medewerkers van Léon Melchior droegen de kist en zijn kleinkinderen staken zwarte kaarsen aan. Het Limburgs Symfonie Orkest, de Mastreechter Staar en sopraan Mirusia Louwerse zorgden voor prachtige muzikale intermezzo’s.

Melchiors boezemvriend en levenslange medewerker inzake diergeneeskunde en voortplantingstechnieken dr Leo De Backer sprak als eerste. “Sommige mensen zouden niet mogen sterven omdat ze gewoon onvervangbaar zijn”, zei De Backer. “We hebben geleefd als Icarus, we hebben heel ons leven samen geknutseld aan de vleugels.”

Namens alle (voormalige) stalruiters zei Piet Raijmakers: “Als ik aan de mens Léon Melchior denk, dan moet ik denken aan drie eigenschappen: nooit tevreden, nooit genoeg gedaan, nooit rust. Maar nou mag hij tevreden zijn over zichzelf. Nou heeft hij genoeg gedaan. En nou heeft hij rust.”

FEI-voorzitter Ingmar De Vos en voormalig Zangersheide-medewerker Frank Kemperman – verhinderd vanwege de General Assembly van de FEI op Puerto Rico – spraken de aanwezigen middels een video toe. Medewerker Tom Lemmens schilderde de situatie waarbij ‘de baas’ zijn personeel een dagelijkse stoot adrenaline gaf door iedereen telkens weer uit te dagen om het beste in zichzelf naar boven te brengen. “Hij gooide je bloemen, maar je moest uitkijken dat je daarna de vaas niet ook naar je hoofd kreeg.”

Dochter Judy Ann – de voorzitter van Studbook Zangersheide – sprak als laatste. “Ik ga je levenswerk verderzetten pap. Je grote trots, de stoeterij in Lanaken, en je stamboek waar je zo voor gevochten hebt. In de weides waarin jij liep zullen elk jaar opnieuw veulens spelen in jouw nagedachtenis en telkens als ik ze zie zal ik aan je denken.”

Bron: Horses