Inmiddels heeft Thornton op zijn Facebook-pagina laten weten droevig te zijn over de uitspraak. “Ik voel me boos en teleurgesteld over het besluit van de FEI”, schrijft Thornton in zijn bericht op Facebook. “Ik ben het er volledig mee eens dat de FEI het onderzoek gedaan heeft omdat het welzijn van de paarden in deze sport voorop staat.”
Groep kennissen
Thornton trekt de getuigen echter in twijfel. “Het besluit is genomen aan de hand een klein aantal door de FEI gekozen getuigen, die allen vlakbij het hoofdkantoor in Lausanne woonachtig zijn. In de uitspraken van deze getuigen was er een gebrek aan consistentie. Het is toch vreemd dat alle getuigen een groep kennissen zijn die 600 kilometer wonen van Cagnes Sur Mer, waar de wedstrijd plaatsvond?”
Geen uitkomst autopsie
“Uit de autopsie kwam geen bewijs naar voren dat er fysieke mishandeling plaats had gevonden. Geen sporen van de zweep of sporen en er was geen teken van zweet op zijn vacht”, voegt Thornton aan zijn verhaal toe. “Het enige dat werd gevonden was iets van zeven centimeter diep in de spier van de schouder, dat door Dr. Cronau werd verklaard als een verzameling bloed ontstaan na de dood van het paard, niet gerelateerd aan een hematoom veroorzaakt door kracht van buitenaf. De getuigen waren alle duidelijk dat het paard geslagen zou zijn op zijn kont.”
Geen hoger beroep
Ondanks de teleurstelling wil Thornton het hier bij laten. “Veel mensen hebben me gevraagd of ik in hoger beroep ga bij het Hof van Arbitrage voor Sport, maar ik moet ook aan de kosten denken. Deze trieste situatie heeft me reeds een heleboel gekost en per slot van rekening ben ik mijn teammaatje verloren. Ook al zou ik mijn gelijk krijgen bij het Hof van Arbitrage, de meeste consequenties van deze zaak kunnen niet meer worden teruggedraaid. Het proces zal een paar maanden de tijd kosten en in die tijd is mijn schorsing weer voorbij. Liever sluit ik de zaak en kijk ik weer naar de toekomst”, aldus de ruiter.
Bron: Paardenkrant-Horses.nl