Nieuw wetenschappelijk onderzoek naar het sociale gedrag van konikpaarden in de Oostvaardersplassen en andere natuurgebieden in Nederland wijst wederom uit dat het paard nog steeds 100 procent paard is. Wij mensen zouden omkomen van honger en kou als we plotseling weer in berenvellen achter herten aan moesten rennen. Maar Coree, Fit For Fun en Zeremonie, de drie merries in de barrage om de Grote Prijs van Aken, zouden samen met Emerald N.O.P. (Sterrehof’s Calimero is helaas gecastreerd) zielsgelukkig worden als we ze ergens op de prairie los zouden laten.
Op zijn wc
Mogen we geen oornetjes, vliegendekens, hoefijzers, elastiekjes en babyolie meer op onze paarden loslaten, nu we weten dat we eigenlijk nog een przewalski op stal hebben staan? Van mij wel. Maar we mogen de parel van Moeder Natuur niet 23 uur per dag op zijn eigen wc laten staan. Met dank aan Johann Hinnemann die dit altijd zo treffend zegt.
Lui, talentloos en rijk
Zonder hier nou uitgebreid onderzoek naar te hebben gedaan zeg ik dat ook de springruiter geen sikkepit is veranderd. Hierin verschil ik van mening met Katie Monahan-Prudent. In een podcast met de Amerikaanse journalist Chris Stafford zei de beroemde Amerikaanse trainster dat de nieuwe generatie springruiters lui, talentloos en rijk is. Dat beginnende springruiters tegenwoordig over 80 centimeter mogen springen omdat ze oxers van een meter al eng vinden. Katie voorspelt dat Amerika over een jaar of tien geen fatsoenlijk team meer op de been kan brengen.
Verwend nest
De vrouw die de allereerste Wereldbeker pas na een barrage aan Hugo Simon moest laten ergert zich dood aan al die richkids die op krankzinnig dure paarden rondhobbelen. Maar ik zie dat letterlijk als een verrijking. De miljonairs mogen zich van mij in de Global Champions League best even teamgenoot van Maikel van der Vleuten en Harrie Smolders wanen. Fibonacci, het paard waarmee Meredith Michaels-Beerbaum op de Olympische Spelen reed, loopt daar tegenwoordig zijn rondjes onder een al dan niet verwend nest. Nou, en?
Decadentie
Net als het paard is de topspringruiter niet vatbaar voor decadentie. Daar zorgt Frank Rothenberger wel voor. Alleen toegewijde topsporters die hun paard tot in de puntjes hebben verzorgd en getraind overleven de Grote Prijs van Aken.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur
