Afgelopen weekend kwamen twee paarden om het leven bij de Fork Horse Trials in North Carolina, America.
Conair werd gereden door de Amerikaan Will Coleman, toen hij ten val kwam bij hindernis 17A in de zwaarste klasse van deze cross. De elfjarige ruin stond weer op en galoppeerde weg, alvorens hij gevangen werd en naar de stallen werd gebracht. Terwijl hij door de dierenarts werd onderzocht zakte hij in elkaar en stierf. De precieze doodsoorzaak is nog onbekend. Coleman brak zijn sleutelbeen bij de val.
Andrew McConnon’s paard Powderhound kwam ook om het leven bij de wedstrijd. De vijftienjarige ruin, die voor het eerst een tweesterren wedstrijd liep, zakte vlak na het springonderdeel in de stal in elkaar.
Bron: Horses/ Horseandhound
Potverdrie wat een narigheid, heel sneu allemaal. Hebben veterinair, ruiter en groom eventuele eerdere signalen bij Powderhound gemist? Trainden ze wel eens met een hartslagmeter? Of is het gewoon ernstige pech? Ik ben benieuwd naar de precieze doodsoorzaak van Conair: lijfelijke inwendige problemen door de val of misschien stress? Hopelijk volgen er antwoorden op dergelijke vragen die dit nieuwsbericht oproept.
De eigenlijke discussie moet natuurlijk zijn: Zijn de hindernissen niet te groot, wordt er in het algemeen niet te veel gevraagd van de paarden, zijn de keuringen vooraf wel afdoende? Hoe denken de Nederlandse eventers hierover? Mooi, Horses.nl, als jullie daarover kunnen berichten!
@2
De discussie zou ook kunnen zijn of deze paarden wel goed genoeg zijn om zulke wedstrijden te lopen. Albert Voorn zei ooit al eens dat de huidige eventing paarden slechte springers zijn.
Het tweede paard is na het springonderdeel gestorven, dus dat had in ieder geval niks met de eventing te maken. Op tweesterren nivo wordt een M parcours (1.20 m) gesprongen.
In de opmerking dat het slechte springers zijn, kan ik me niet vinden. Het zijn meestal geen topspringers, als in ‘paarden die met gemak een 1.60 GP lopen’. Dat hoeft echter ook niet, want op het hoogste nivo (4*) wordt de cross op maximaal 1.20 m gebouwd en het springen op 1.30 m.
Met een slechte springer durft geen eventingruiter een internationale cross in. Paard hoeft niet overdreven voorzichting te zijn en niet het laatste aan vermogen te hebben, maar het moet wel slim zijn, zuinig op zichzelf en een snel voorbeen hebben. Een val is meestal een gevolg van een verkeerde inschatting van ruiter of paard of gewoon pech (verstapping oid) en niet van een gebrek aan capaciteit bij het paard.