Normaal gesproken werkt het Nederlands Shetland Pony Stamboek fijn mee om een compleet artikel te kunnen maken van een bepaalde Shetland-keuring. Als pers mag je de ring in om de beste foto’s te kunnen schieten en de jury neemt na afloop de tijd om commentaar te geven over de pony’s.De hengstenkeuring van de nieuwe jaargang vorige week was helaas een ander verhaal. Onze fotograaf was niet welkom in de ring en kreeg niet de mogelijkheid om goede standfoto’s te maken. Ook op de premiekeuring voor hengsten in januari krijgt zij geen toegang tot de ring. Wil het stamboek dan niet dat de pony’s op hun best worden afgebeeld in De Paardenkrant?
Ook was het lastig om de jury te spreken te krijgen voor commentaar. Na de keuring was het jurycorps snel uit het zicht verdwenen, terwijl ik na de lunchpauze al had gevraagd of ik ze na afloop kon spreken. Dankzij de behulpzame ringmeester vond ik de juryleden in een kamer boven de hal, waar ze al klaarzaten voor het avondeten. Een beetje ongemakkelijk liep ik naar binnen, want het leek er niet op dat mijn komst op prijs werd gesteld. Gelukkig had de juryvoorzitter wel even tijd om te vertellen hoe er werd gedacht over de algemene kwaliteit. Per goedgekeurde pony commentaar geven, wilde hij helaas niet.
De jury had besloten geen beschrijving van deze hengsten te geven om te voorkomen dat de eigenaren al conclusies gaan trekken voorafgaand aan de premiekeuring in januari. Maar als de jury bij elke goedgekeurde pony vertelt waarom deze door mag naar de keuring in januari, worden alle pony’s toch gelijk behandeld? Ik wilde graag weten wat de jury positieve punten vond van de hengsten. Zolang niets gezegd wordt over of de ene hengst beter is dan de andere, kunnen eigenaren toch geen conclusies trekken voor de aankomende premiekeuring? Wil het stamboek dan niet dat de goedgekeurde pony’s goed uit de verf komen in de krant?
Hoe dan ook, na gesproken te hebben over de algemene kwaliteit verschenen de broodjes kroket op tafel. Mij werd niets aangeboden en de hint was duidelijk, dus maakte ik me snel uit de voeten.
Geregeld hoor ik dat Shetland-liefhebbers graag meer nieuws over hun favoriete ras in de krant zien. Meer nieuws betekent uitgebreidere verslaggeving en kwaliteitsfoto’s. Helaas maakt het stamboek dat op deze manier niet mogelijk. Jammer.
Tamara van de Krol, redacteur
Deze column verscheen vrijdag 16 december in De Paardenkrant