Bijzondere band

Bijzondere band featured image
Het verhaal van Vigor, een zoon van tuigpaardhengst Manno en een Hackneymerrie, en mij begon ruim acht jaar geleden. Toen heb ik Vigor als 3,5-jarige, onbeleerd voor net iets meer dan 1.100 euro gekocht. Nadat hij bij mij op stal kwam, duurde het een week voordat ik hem een halster aan kon krijgen en hem uit de stal kon halen. Vanaf dat moment vond ik hem bijzonder en besloot ik ook hem lang te houden.

De eerste keer dat mensen mij voor gek verklaarden, was toen ik besloot hem zadelmak te maken. Ondanks zijn bange, sensibele karakter ging dat best goed. Tot ik hem bij de vierde keer op zijn rug, ter beloning een klopje op zijn hals gaf en er achterkwam dat het mogelijk is om binnen één seconde op de grond te liggen.

In de zomer dat Vigor vier jaar werd, heeft hij nog een paar maanden op de wei gestaan zodat hij nog lekker kon groeien. Met zijn 1,60 m was hij namelijk niet zo groot. Daarna zijn we weer aan het werk gegaan om te trainen met het oog op de wedstrijdsport. Dit was het tweede moment dat mensen mij voor gek verklaarden. Maar toen Vigor vijf jaar werd, ging het toch echt gebeuren: onze eerste wedstrijd. De galop was totaal ongecontroleerd, Vigor vond alles eng in de vreemde bak, maar desondanks was ons eerste winstpunt binnen.

Na deze wedstrijd volgden nog vele anderen, waar wonder boven wonder meestal wel een winstpuntje werd behaald, maar ik vooral bezig was Vigor te overtuigen dat een vreemde bak echt geen gevaar voor hem vormde. Een aantal keer mochten we meedoen aan een regiokampioenschap, wat voor de andere deelnemers fijn was, want Vigor en ik werden steevast laatste omdat hij wel weer wat engs had gezien. Als de KNHS een lijst heeft bijgehouden van afgroetende combinaties, weet ik zeker dat ik in de top tien sta. Ik werd een kei in het afgroeten als Vigor weer voor de derde keer omgedraaid in de ring stond – nu begrijp ik ook waarom tuigpaarden oogkleppen hebben.

Maar naarmate Vigor ouder werd en we inmiddels al zo’n 2.000 verschillende rijbakken hadden gezien, begon Vigor er vertrouwen in te krijgen. Naast de vele keren dat we laatste werden, zijn we ook weleens bovenaan geëindigd. In het ZZ-Licht wisten we een aantal keer te winnen en in het ZZ-Zwaar werden we in 2012 op Outdoor Brabant twee keer derde. In de Lichte Tour was het voornaamste doel om een fijne proef te rijden. Vigor komt tekort in zijn verruimingen, dus winnen zou moeilijk worden en is ook niet ons doel.

Afgelopen negen februari was het zover: we maakten ons debuut in de Intermediaire II, de opstap richting de Grand Prix. Ik heb lang getwijfeld of ik dit wel moest doen, maar aangezien Vigor wel alle oefeningen beheerst, waagden we toch een poging. Het resulteerde in een score boven de 60%. Nog geen topscore, maar ik had wel fijn gereden. Daarnaast was het heerlijk dat Vigor, met zijn inmiddels twaalf jaar, zoveel vertrouwen in mij heeft dat we in een vreemde bak een proef op dit niveau moet goed resultaat kunnen rijden. Het doel is nu inmiddels verlegd. Ik zou graag komende zomer een fijne Grand Prix-proef kunnen rijden. Nu maar hopen dat ik niet voor de derde keer voor gek word verklaard.

Raymonda Schild, dressuuramazone
Deze opinie verscheen woensdag 19 februari in De Paardenkrant

Klik hier voor het eerder verschenen nieuwsbericht

7 reacties op “Bijzondere band”

  1. hj

    Kijk bij de Egberdina hoeve die heeft {Umberto}een zwarte tuigpaard die het ook super doet onder het zadel Zelf heb ik een keertje een veulen gefokt waar Mij meerdere keren is gevraagd om het voor te stellen voor de veulenveiling tijdens de bezichtiging was elk jury lid laaiend over de bewegingen totdat ze mij vroegen wie de vader was ik mij natuurlijk dom houdend Dat was een rijpaard hengst die kende zij wel maar de vader van de moeder was een tuigpaard en daar moets men eerst navraag van doen wie dat was Toen was plotseling mijn veulen niet meer intersant ??? Hoezo vooroordelen

  2. Christel Provaas

    Ik verklaar je niet voor gek hoor. Respect voor hoe je je paard de tijd geeft. En je doorzettingsvermogen!

  3. Henriette

    Helemaal geweldig, heerlijk iemand die bewijst dat een niet dressuurgefokt paard ook fijn is om te rijden en dingen te leren en dat op dit niveau! Chapeau!

  4. Wendy van den Barselaar

    De aanhouder wint, top!

  5. Dymphna Sevenhuijsen

    Raymonda, bedankt voor jouw verhaal.

    Geweldig om dit te lezen en enge rijbakken zijn zo herkenbaar.

    Zou het dan toch nog goed kunnen komen met mijn inmiddels 8-jarige kleine ‘Springinhetveld’, een merrie van MannoxWaterman?
    Heel veel succes in de Grand Prix straks!

  6. Carola

    Mooi verhaal, kippevel van het filmpje!

  7. CAMMETJE

    Wat een gaaf paad zeg, bewijst maar weer dat je niet perse een gribalidi of whatever hoeft te hebben om op hoog iveau te rijden.
    Bijzonder verhaal, ga zo door meid!!!!!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Mogelijk ook interessant