Ga naar hoofdinhoud

Het ‘groene’ seizoen

Opinie
grasbodem
Foto Lonneke Ruesink

Terwijl in Parijs de Wereldbeker indoor wordt afgerond met de finales, is in Nederland het outdoor seizoen alweer in volle gang. Het ‘groene seizoen’ zoals dat zo mooi heette. Maar van dat groen lijkt weinig meer over.

Het grasveld wordt meer en meer verruild voor mooie pistes met perfecte zandbodems waar gezien het aantal inschrijvingen ook verreweg de voorkeur naar uitgaat. In de Subtop wordt al vele jaren niet meer op de zode van een voorbestemde koeienweide gereden, maar ook de springruiters houden het stiften draaien steeds vaker graag voor gezien.

Omgeploegd

En daar is natuurlijk wel wat voor te zeggen vooral als het gaat om blessurepreventie. Het weer speelt namelijk bij een concours op grasland een cruciale rol. Bij droog weer is de bodem al snel te hard en daardoor glad, om het maar niet te hebben over de vrees van iedere organisatie als het regenwater al de hele week met bakken uit de hemel komt. Dan wordt het bijna onmogelijk om de springpistes in redelijke conditie te houden, worden de dressuurbanen omgeploegd en moeten de vrachtwagens en auto’s met trailers het terrein afgesleept worden. Dan is een accommodatie als De Peelbergen een ware uitkomst, met tevens voldoende verhard parkeerterrein. Het is dan ook niet verwonderlijk dat organisaties in de buurt daar meer en meer gebruik van gaan maken.

Eén prachtige accommodatie

Maar niet overal staat zo’n accommodatie. Er zijn altijd nog veel rijverenigingen die hun eigen jaarlijkse concours organiseren zoals ze dat van oudsher doen. Het vormt een belangrijke bron van inkomsten om de kosten voor de leden acceptabel te houden. Dan is het heel zuur dat de inschrijvingen erg teruglopen omdat deelnemers kiezen voor een wedstrijd waar ze op een zandbodem kunnen rijden. Hadden die verenigingen in een bepaalde regio niet tien jaar geleden al de samenwerking moeten aangaan om zo te kunnen kiezen voor één prachtige accommodatie waar ze allen profijt van hebben?

Uit de tijd

Desondanks verlangen ruiters soms terug naar het mooie groene gras, al was het alleen al voor de afwisseling en de sfeer. Onlangs opperde Leon Thijssen nog dat tweesterren concoursen veel van hetzelfde zijn, vooral omdat ze allemaal dezelfde zandbodem hebben. “Gras heeft toch een bepaald goeie oude tijd gevoel.” Maar het raakt wel uit de tijd, afgezien van een paar grote topwedstrijden met een speciale, goed gedraineerde hoofdpiste van gras. Paarden worden bijna altijd op zandbodems getraind en zijn er dus niet meer aan gewend om op een grasbodem te lopen. We zullen moeten inspelen op de wensen van de klanten en accepteren dat het ‘groene’ seizoen over en uit is.

Jacquelien van Tartwijk, redacteur
[email protected]

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

3 reacties op “Het ‘groene’ seizoen

  • Anne Boogman

    Het traditierijke Concours Hippique Bennekom trekt al jaren veel springruiters en menners. Ook dit jaar kan de 113e editie van het concours op Hemelvaartsdag zich weer verheugen op een vol startveld in de nationale 1,30m, 1,35m en 1,40m rubrieken. Op de website van het concours vertelt Wiljan Laarakkers over de perfecte grasbodem bij het kasteel Hoekelum: “De piste is fantastisch, altijd een goede grasbodem, bij droog weer en bij regen!”
    Om zo’n mooie grasmat te hebben liggen in mei vergt veel voorbereiding en er wordt vanaf maart met man en macht aan gewerkt. Maar het lukt ieder jaar opnieuw. In Bennekom is er nog een echt groen seizoen! Hier is gras niet uit de tijd.
    Namens CH Bennekom, Anne Boogman

  • Marcel Dufour

    Zolang de belangrijkste concoursen Aken, Calgary, Hickstead, Hamburg enz) nog steeds op gras zijn is gras nog lang niet uit.
    Er gaat niets boven een wedstrijd op gras, is mijn mening.

  • Rynn Ozinga

    Helaas zijn er dit jaar geen concoursen op het mooiste groene terrein in onze omgeving: Kootwijk, bij Gert van der Hoorn. Volgens de berichtgeving enkel door ambtelijk onbenul en traagheid van een gemeente die ‘per ongeluk’ een gebiedsbestemming wijzigt en een jaar nodig heeft om dat terug te draaien. Nederland op zijn smalst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook