‘Geschiedvervalsing’ en een ‘Onjuiste weergave van historische feiten’ luidden de kritieken op de film daags erna op de hippische social media. Alleen bleek men zich niet zo zeer druk te maken om de verluide schurkenstreken van de zeeheld, maar het paard waarmee hij door historisch Vlissingen kart.
Michiel de Ruyter vervoert zich in de film namelijk per Arabo-Fries.
En dat kán natuurlijk helemaal niet. “Dat paard is niet raszuiver”, bitste een reaguurder precies op de dag dat heel de wereld stilstond bij de bevrijding van Auschwitz, 70 jaar eerder. Ach ja, we flappen er allemaal wel eens iets ongelukkigs uit. Het feit ligt er natuurlijk dat de dame verantwoordelijk voor de props met een paard uit een ander tijdsbestek op de proppen is gekomen. “Waarom gebruiken ze geen paarden die er in die tijd waren?”, klonk het op internet.
Daar had natuurlijk een parelzwarte Fries horen te lopen en geen modderbloedje. Zo één wiens pedigree zonder onderbrekingen lijnrecht terugloopt naar de Friezen uit het Paradijs. Helaas zitten er nogal wat zeeslagen tussen de tijd dat Adam en Eva met hun Fries het Paradijs verlieten en 1879, het oprichtingsjaar van het Paarden Stamboek, de voorloper van het gesloten KFPS. In die tussentijd is het gedomesticeerde paard – dus ook het paard uit Friesland – door middel van aanparingen steeds aangepast aan de eisen van zijn tijd.
Met andere woorden: waar was de ‘raszuivere’ Fries in Hollands Gouden Eeuw?
Voor het bekijken van een film sluit je als kijker een denkbeeldige afspraak met de regisseur. Zolang als de film duurt ga je akkoord met de conventies die de regisseur heeft opgesteld. Je accepteert dat in zijn geschapen werkelijkheid die bolle uit een supermarktreclame zijn juichpak heeft ingewisseld voor een uniform en met veel te knappe vrouwen slaapt.
Voor de rasfokkerij geldt hetzelfde. Of je nu een raspaard, -hond of –goudvis fokt; als fokker accepteer je de conventies die het stamboek heeft voorgesteld.
Verwacht echter niet dat de buitenwereld per se met deze conventies meegaat. Buiten dat; door een kruisingsproduct met Friese roots door een Zeeuwse vissersstad te laten draven heeft deze regisseur de historische werkelijkheid wellicht dichter benaderd dan actiegroep ‘Michiel de Rover’ en haar hippische bijstaanders ooit hadden kunnen bevroeden.
Albertine Nannings
freelance journalist
Hear hear
Prima dat je vindt dat je het op moet nemen voor het gebruikte type paard in de film maar ik stoor me er aan hoe jij een van Nederlands beste acteurs neerzet. Je wilt respect voor je mening en vindt dat je daarbij Frank Lammers wel even onderuit mag halen……jammer nu neem ik je niet meer serieus
Beste T.Boom, dank voor uw kritische reactie. U gaat er vanuit dat een columnist respect wil voor zijn of haar mening; dit is niet de essentie van het schrijven van een column. Columns worden niet per se geschreven in de hoop daar credits voor te ontvangen, louter om een discussie te laten ontstaan. Dat de columnist dientengevolge niet meer serieus genomen wordt is een onoverkomelijk ongemak waar de columnist mee moet leren leven.
Dhr. Lammers ontneemt helaas zichzelf een boel respect door de schlemiel uit te hangen voor een buurt super. Dus op dat gebied ben ik het met de columniste eens.
Er zullen altijd mensen zijn die overal het negatieve van zien, maar ik heb wel een paar keer hartelijk moeten lachen tijdens het lezen van deze column.
Bedankt, Albertine Nannings!