Is dat nou niet fascinerend? Dat de hele wereld, tot en met de reservekeeper van het bierbuikenelftal, weet dat een heel klein groepje poppenspelers aan alle touwtjes trekt? En vooral: dat iedereen maar gewoon naar die pijpen blíjft dansen?
Is zoiets alleen maar mogelijk in de voetbalwereld? Nu ik Ghislain Fouarge, lid van het teruggetreden Judges Supervisory Panel, heb gesproken, staat voor mij vast dat de dressuurtak van de FEI een soort mini-FIFA is. Er zijn grote verschillen: het gaat in de dressuur niet om geld maar om macht en daar waar FIFA-voorzitter Blatter hoogstpersoonlijk de voetbalwereld manipuleert, wordt het FEI-bestuur eerder gegijzeld door de old boys van het juryleden-network.
Maar er zijn toch vooral overeenkomsten: een kleine groep drijft zijn zin door, met voorbijgaan aan het algemeen belang, dwars tegen alle redelijkheid in. De JSP-leden Eric Lette, Dieter Schüle en Ghislain Fouarge zagen wat wij allemaal zagen: onbegrijpelijk slecht gejureer op de grote kampioenschappen. In de dressuur hebben we ongetwijfeld geen last van matchfixing. Het Zweedse jurylid Gustav Svalling rijdt bij mijn weten niet in een grotere auto sinds hij Michael Eilberg in Herning met een juryverschil van gemiddeld acht procent op de 41e plaats zette en Groot-Brittannië van zilver naar brons duwde. Maar ook herhaald geblunder is ruim voldoende om onmiddellijk in actie te komen.
Dat deed dus het JSP in zijn laatste, zeer sterke opstelling. Lette, Schüle en Fouarge zijn niet de eersten, de besten. Zij stelden voor: ingrijpen op elk onderdeel, bij elk puntverschil van twee of meer, binnen de range aan cijfers van de niet-afwijkende juryleden. Het JSP heeft videobeelden om zijn besluiten op te baseren. Verder wilde het JSP afwijkende juryleden persoonlijk begeleiden en op kunnen treden tegen echt disfunctionerende beoordelaars.
Als de beste, meest ervaren juryleden zo’n voorstel doen, verwacht je applaus. Maar het werd de bierkaai van een groep juryleden die van het JSP-voorstel een competentiestrijd maakten. In die zeven ivoren jurytorens rond de ring willen zij hun gang kunnen gaan.
Er is in dressuurland geen Bastille of Winterpaleis om tegen te hoop te lopen. Daarom vraag ik eenieder om op zijn manier dit schadelijke juryregime te bestrijden.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur ()
Deze column verscheen woensdag 19 november 2014 in De Paardenkrant.
Het is niets nieuws. Je ziet het bij alle sporten. Èén overkoepelend orgaan heeft alle macht en barst van de corruptie. Het is nog nooit anders geweest.
Het fuseren van sportbonden, zoals ook recentelijk in Nederland gebeurt is , heeft maar een doel en dat is macht en nog eens macht.
Er heerst overal onvrede maar het verbaast mij dat er niemand op durft te staan en een nieuwe bond opricht.
Ook het KNHS heeft een monopolie, er zitten bobo’s die macht hebben en eigenlijk teveel hun gang kunnen gaan zonder eens goed naar de (basissport) leden te luitsteren, m.i. zij ze daar alleen maar bezig met topsport die “gesubsidieerd” wordt met het lidmaatschapgeld van die (basissport) leden….en corruptie zal ook daar wel gebeuren…vriendjespolitiek wordt dat genoemd geloof ik….Ik sluit me aan bij Brekelmans!
Ik onderstreep de oproep tot een revolutie.Sportbonden aller landen, verenig u!
Ondersteun dit initiatief om te komen tot zo objectief mogelijke beoordeling van dressuurproeven.
Binnen de KNHS heeft de dressuursport meer invloed gekregen in de besluitvormingsprocessen. Het is de hoogste tijd, die invloed ook aan te wenden!
KNHS als leider van deze ‘revolutie’. Of kun je daar alleen maar over dromen?
@Bam van der Zijden
Sinds de dressuur als “middel” om het paard via systematische gymnastische training soepel en sterk te maken tot een geschikt “gebruikspaard” onder de man een “doel” op zichzelf is geworden, zo lang is de discussie over de jurering ook al gaande.
Complimenten voor de vasthoudendheid van D.W.Rosie, want als er ooit iets wordt aangepast of veranderd dan is dat dankzij de kritische journalistiek.
Steeds meer respect voor de standpuntbepaling en stellingname van journalist Dirk willem Rosie, die in duidelijke bewoordingen aangeeft waar het naar zijn mening aan schort.
Ook wij moeten dit volledig onderschrijven: Het is al jaren “een grote puinhoop”, waarbij corruptie, bevooroordeling en vriendjespolitiek hoogtij vieren.
Het gaat in dit soort verbonden altijd om macht. Macht uitgeoefend door diegenen die nog nooit op een paard enige prestatie bij elkaar hebben gereden, niet kunnen trainen en niet kunnen jureren. De BoBo’s zei Ruud Gullit ooit.
Maar wel de mond vol (als eerste van het buffet op de wedstrijd) over hoe het moet.
Maar de focus op “gelijke jurypunten” is de verkeerde. De focus moet liggen op transparantie en accountability. Waarom geen jury persconferentie na afloop waar alle juryleden aan de tafel zitten en bevraagd kunnen worden ?
Laat een jurylid maar verantwoorden waarom ie punt zoals ie punt.
Dan kunnen juryverschillen bijdragen aan een “betere score en een beter gevoel bij die score”.
6’jes juryleden zijn angsthazen die ‘politiek correct’ punten, daar wordt de sport niet beter van, wel makkelijker.