Wereldbekerhandschoen

Wereldbekerhandschoen featured image
Chardon, Timmerman en De Ronde. Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl
Januari 2007 worstelde ik mij op een doordeweekse avond zo goed en zo kwaad als het ging door de Randstedelijke avondspits op weg naar Jumping Amsterdam voor een verslag van de Wereldbeker Mennen. In de RAI aangekomen nam ik met mijn camera plaats achter de boarding, naast een Amsterdamse collega die daar duidelijk al heel de dag gezeten had. Uit pure wanhoop droeg deze collega een uit het strodorp geconfisqueerde fles wijn met zich mee, maar mij werd giechelend toevertrouwd dat ‘Er seker niet tefeel fan gedronken was’.


Zes vierspannen later, waarvan de beste drie mochten overrijden in de winning round, was de wedstrijd beslecht. ‘Waz dit allus’, bracht mijn collega uit en terwijl we opstonden (‘Komm dann ga we wad drinkun’) zag ik dat wij en nog wat andere diehards als een van de weinigen de wedstrijd hadden uitgezeten. Wellicht had een melancholische bui zich van mij meester gemaakt, want in het perscentrum besliste ik dat ‘Matige rentree wereldbeker vierspannen’ een passende titel was voor hetgeen ik zojuist gezien had.

Daags na publicatie belde toenmalige bondscoach Tjeerd Velstra me op waarom ik toch zo’n sombere titel boven mijn artikel had geplaatst. Ik had toch zeker ook het beste met de mensport voor? Dan was het wel belangrijk een beetje positief te blijven. Het was het laatste jaar dat er een wereldbekerwedstrijd mennen in Nederland verreden werd.

Ik denk niet dat mijn artikel enige invloed heeft gehad op het wegblijven van de wereldbeker in Nederland. Daarnaast is het van journalistiek belang dat niet iedere scheet die in de mensport gelaten wordt, wordt gevierd en bejubeld. Desondanks zie ik als menliefhebber liever óók de wereldbeker weer terug op de Nederlandse concoursagenda.

De Nederlandse mensport heeft moreel gezien ook recht op: op de wereldbekerranglijst staan vier Nederlandse menners in de top tien. Wanneer ook de nummer twee van de wereld Boyd Exell zich vanaf januari in Nederland gesetteld heeft, betekent dat dat de helft van de voor het indoor seizoen gekwalificeerde menners woonachtig is in Nederland.

Recentelijk durfde NIC Assen het aan een Wereldbeker testwedstrijd te organiseren. De deelnemende menners waren onverdeeld positief. Bij medeorganisator Rogier van Iersel heerste vooral de zorg voor een financiële levensvatbaarheid. Het aantal bezoekers was namelijk niet toegenomen door de aanwezigheid van deze menrubriek. Een dagkaart voor NIC Assen kostte € 17,50 aan de kassa. Niet te duur voor een volle dag paardensport, maar wellicht te weinig mensport op de programmering om ook die liefhebbers over de streep te trekken.

Dit weekend wordt het voorheen kwakkelende Paard & Koets na een jaar kalenderafwezigheid weer nieuw leven ingeblazen. Een licht andere opzet op een voor de mensport veel geschiktere accommodatie: het KNHS-centrum. En denkend aan Paard & Koets in Ermelo schieten mij de woorden van Rogier van Iersel ineens weer te binnen wat er nodig was voor een wereldbekerwedstrijd. 35 stallen: check, ruimte om binnen los te rijden: check, voldoende publieke belangstelling: check (?)

Kortom: Wie durft deze handschoen op te pakken?

Albertine Nannings

coördinator mensport

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Mogelijk ook interessant