Hester heeft zelf vijf keer deelgenomen aan de Olympische Spelen en was deel van het gouden team in Londen en het zilveren team in Rio. Het winnen van deze medailles heeft wel een keerzijde volgens de Britse ruiter. “Dressuurmensen vreten elkaar bijna op”, zegt Hester. “Dat zie je niet bij de springruiters en ook niet bij de eventers, maar dressuurruiters gunnen elkaar niets.”
Hard aan trekken
Dat ondervond de Brit ook toen hij in Herning op de tribune zat tijdens een Grand Prix-proef. Van alle combinaties slaagden er misschien zes in om het geheel er makkelijk te laten uitzien. De anderen moesten er volgens Hester echt hard aan trekken om de proef te kunnen rijden. Misschien omdat paard of ruiter nog niet aan het niveau toe waren of misschien omdat ze voor het eerst deelnamen aan de Grand Prix.
Mopperen
“Achter mij zaten een aantal mensen, die alleen maar kritiek hadden en zaten te mopperen. Ik dacht toen zelf: ‘het gaat er niet om dat er slecht gereden wordt, het gaat erom hoe moeilijk dressuur eigenlijk is op dit niveau’. Deze mensen zouden dus beter kunnen praten over hoe lastig het is dan alleen maar de ruiters in de baan afkraken.”
Met alle verdeeldheid in de paardensport helpt het niet als ruiters elkaar voortdurend openlijk afvallen. Dierenactivisten springen hier maar al te graag op in om medestanders te vinden, terwijl zij zich beter sterk kunnen maken voor paarden, die sterk ondervoed zijn en verwaarloosd worden.
Jaloezie
Veel van deze kritiek komt volgens Hester voort uit jaloezie. “Mensen zijn zelf niet zo ver gekomen als ze zouden willen of er is iets misgegaan onderweg en zij reageren dat af op ruiters, die wel wat hebben bereikt.”
Dit is vooral te zien op social media. “Maar ik zal geen deel meer uitmaken van dat debat”, vertelt Hester. “Dat deed ik eerst wel, maar nu niet meer. Ik heb van Charlotte (Dujardin) geleerd dat ik helemaal niet naar facebook moet kijken, dat doet zij ook niet. Elke keer als ik me over iets opwond vroeg zij: ‘maar waarom heb je het dan gelezen?’ Zij deed dat echt nooit. En ik nu ook niet meer.”
Oplossing
Om tot een oplossing te komen is het volgens Hester belangrijk om mensen samen te brengen. “Je hoeft het niet met elkaar eens te zijn, maar het kan veel helpen als je je standpunten uit kunt leggen. Om eens een zinnig gesprek te voeren met elkaar. Het helpt niemand iets als je enkel uithaalt naar mensen, die het anders doen dan jij. Ik zeg altijd tegen mensen die zeuren: ‘ok, laat me dan nu maar eens zien wie het volgens jou goed doet en leg uit wat we van hem kunnen leren!”
Bron: Hestenmagasin

Ik kan mij niet voorstellen dat iemand de wijze van rijden en trainen van Carl Hester kritiseerd, hij is zonder meer een van de beste en zuiverste ruiters/trainers die er rond lopen. Met zijn stelling ben ik het half eens, zeker wordt et vaak onterecht kritiek geuit echter, om alleen
maar positief te reageren vind ik nogal eenzijdig, lucht hoort bij donker, koud tegenover warm, negatief ten opzichte van positief. Waarom zou iemand alleen iets positief mogen uiten en negatieve kritiek voor zich moeten houden. Ik heb in
mijn ruiterleven ooit te horen gekregen: houdt jij van
paarden?,en behandel je ze dan op deze manier?, zie je niet dat je paard zich zeer onprettig voelt door jouw benadering? Dat zette mij tot nadenken, bij had “geleerd” dat het paard in de krul “trekken” geoorloofd was. Deze negatieve opmerking heeft mij
lang geleden de ogen mijn “ogen geopend” ruk en trek ik al 30 jaar niet meer aan mijn paarden, ik heb vastgesteld dat de negatieve kritiek mij op weg heeft geholpen om de paarden losser te krijgen, dat ze niet gespannen zijn, dat ze zich ondanks de prestaties die ze leveren, goed in hun vel zitten. Net zoals bij Uta Gräf lopen bij mij kostbare dressuurpaarden in een groep, en worden ze niet meer dan 20 uur per dag opgesloten, zelfs de hengst lopen met twee ruinen. De paarden zijn mij er dankbaar voor. Nu krijg ik regelmatig “kritiek” in de trend van: jouw paarden zien er stralend en tevreden uit. Waartoe negatieve kritiek kan leiden, als je er voor open staat…. Nog vaak bedank ik deze persoon in gedachte……
Als professioneel zou Hester misschien beter alle reacties analyseren en bestuderen. Dan het kaf van het koren scheiden en met het koren proberen alles wat mis is met de dressuursport helpen verbeteren.Het probleem is natuurlijk dat de zogenaamde dressuurtop uit zelfbehoud niet wil zien dat er veel mis is.En eens naar een ruiter wijzen? Geen probleem,ik wijs naar alle ruiters en amazones die constant met een holle rug rijden waaronder Carl Hester .vr gr EC