"Elke keer als we een parcours hadden gelopen, dachten we: nu gaat de schifting wel komen.” Aan het woord is de kersverse Europese kampioen Richard Vogel. Maar die schifting kwam niet. Te veel nulrondes haalden de spanning uit wat potentieel een prachtig kampioenschap was. Op de schitterende terreinen van Casas Novas, het paardenparadijs van Martha Ortega aan de Atlantische Oceaan bij A Coruna, produceerden de Europese kampioenschappen statistieken die de springsport niet eerder meemaakte.
Maar liefst 34 combinaties foutloos in de eerste omloop van de landenwedstrijd, zeventien deelnemers die over beide omlopen de nul hielden. De strijd om de individuele medailles gaf helemaal een ongekend beeld: dertien van de 25 foutloos in de eerste omloop, tien van de twaalf vlogen probleemloos over de tweede manche, negen van hen bleven dubbel nul.
Kaarten na jacht al geschud
Feitelijk waren de kaarten na het eerste onderdeel, het jachtparcours, al zo’n beetje geschud. Alleen de foutjes van Steve Guerdat lieten Gilles Thomas doorschuiven naar de bronzen positie. Het feit dat Kim Emmen, die met Imagine N.O.P. geen balk aanraakte, aan haar vijf smetteloze omlopen niet meer overhield dan de achtste plaats, spreekt boekdelen.
Uit als een nachtkaars
Een kampioenschap dat het in zich had om tot de mooiste van de afgelopen jaren te behoren, ging op de laatste dag toch een beetje als een nachtkaars uit. De spanning van het landenklassement was bij de individuele ontknoping ver te zoeken. Het blijft een beetje gissen naar de oorzaak, maar dat maakt de constatering dat er te weinig gebeurde niet anders.
België van drie dominante landen de allerbeste
Het kenmerkte de ontknoping van het Europees kampioenschap voor landenteams: elk van de drie dominante teams was ergens wel kwetsbaar. Totaal onverwacht bleek routinier Pieter Devos in het jonge Belgische team de onzekere factor te zijn.
“Ik had die twee fouten in de driesprong helemaal niet verwacht”, verklaarde Devos de acht strafpunten na de eerste omloop van de landenwedstrijd. En ook in de tweede manche was zijn crack Casual DV Z wat gespannen en rolde er een balk.
Lees de verslaggeving en duiding over het kampioenschap van Dirk Willem Rosie, die ter plaatse was in A Coruña, in de Paardenkrant nr. 30, digitaal beschikbaar voor 5,75 euro.
Exclusief voor abonnees: Lees de krant online
Geen abonnee? Sluit direct een abonnement af
Bestel dit nummer nu in print of digitaal in de webshop
Dat Varela een goede parcoursbouwer is, weet iedereen. Het niveau van ruiters en paarden is zó hoog, dat je op den duur niet meer weet wat je moet bouwen. Misschien moet je iets van de vroegere trend uit de 70er jaren toevoegen. Toen had je massale, opgevulde sprongen. Daar hadden paarden echt moed voor nodig! Tegenwoordig wordt geselecteerd op voorzichtigheid, instelling, rittigkeit, snelheid, reflexen, atletisch vermogen en springvermogen. Maar alles waar moed voor nodig is, is uit het parcours verdwenen. Bouw af en toe eens iets massaals of iets natuurlijks. Op gras is dat natuurlijk makkelijker, maar dan krijg je inderdaad het probleem met weersomstandigheden etc. Ik weet dat het niet makkelijk is met zo veel deelnemers. Een ander bijkomend feit is ook dat de ruiters niet graag voor verassingen komen te staan. Die toppaarden zijn sensibel en verliesen snel het vertrouwen. (Comtago in Aken). Vroeger bleven ze springen! Als ik zie wat die Hannoveraners, die Ieren, maar ook die volbloeds allemaal te verduren hadden in die tijd. Als je iets meer in die richting gaat selecteren, gaat de fokkerij ook in die richting. Ik vind ook dat een kampioenschap best 1 of 2 rondes minder kan. Vooral omdat die kalender al zo vol zit.