Ga naar hoofdinhoud

Joyce Nieberg over O’Brien: ‘Hij was er altijd’

Exclusief
Het gemis van Blauwendraad's O'Brien is onbeschrijfelijk groot voor zijn fokkers en eigenaren, Ruud Bogerd en Joyce Nieberg. Gisteren moest de KWPN-hengst worden ingeslapen na een zeer ongelukkig ongeval. "O'Brien was er altijd, een geweldig paard met een top instelling", vertelt Nieberg, die duidelijk is aangedaan.

Het ongeval van O’Brien kwam als een donderslag bij heldere hemel. Tien dagen geleden werd hij onder Gitte Bogerd, de dochter van Ruud en Joyce, nog vierde op het Utrechts kampioenschap in het M springen. Hij was kerngezond en verkeerde in super conditie.

Operatie

De operatie voor de, door een tumor in de teelbal noodzakelijke, castratie stond eigenlijk vorige week gepland, maar wegens de warmte werd besloten het even uit te stellen. O’Brien mocht extra dekken voor die tijd en er werd sperma van hem ingevroren. De operatie verliep goed, maar bij het opstaan brak hij zijn rechter knie. “Ik zat op m’n werk toen ik het telefoontje kreeg. Ik heb rond geschreeuwd dat het niet waar kon zijn. Het is gewoon niet te geloven”, vertelt Nieberg.

Fantastische herinneringen

Joyce Nieberg en Ruud Bogerd in de rijhal van Manege Blauwendraad. Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl
Joyce Nieberg en Ruud Bogerd in de rijhal van Manege Blauwendraad. Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

“We hebben fantastische herinneringen aan hem, dat houdt ons nog op de been. We hebben deze samenloop van omstandigheden nooit kunnen voorzien en zagen hem graag nog jaren als onderdeel van ons gezin en bedrijf, als ruin. Van de week zei ik nog tegen mijn dochter dat het tijd werd dat ik eens met hem naar de top van de berg Rhenen zou gaan. Dan ben ik ook eens aan de top geweest met onze topper.”

“Op de manege hebben we vaak kinderfeestjes, en iedereen wilde altijd even langs O’Brien. Dan gingen ze bij hem in de box, wilden ze hem allemaal aaien en ze kropen zelfs onder hem door.”

Eigen fokproduct

Twintig jaar geleden zag O’Brien het levenslicht bij manege Blauwendraad. Hij werd gefokt uit de ster prestatie merrie Vonia, een dochter van de Gelderse hengst Goudsmid. De moederlijn voert het bloed van de volbloedhengst Millers Grey. “We kregen de moeder van O’Brien als manegepaard. Ze had Z dressuur gelopen. We zijn eigenlijk gelijk begonnen met fokken. In de eerste instantie gingen we richting de dressuur, totdat we Peter Pan zagen op de hengstenshow bij Van Uytert. Ruud was gek van de bloedlijn en ik was helemaal verkocht bij het zien van dat koppie. We besloten met hem te dekken, en dat werd O’Brien,” vertelt Nieberg.

De eerste jaren

O’Brien kwam gezond ter wereld en groeide goed op. Op z’n vierde jaar lieten Ruud en Joyce hem zadelmak maken door de toenmalige instructrice op de manege. “Hij heeft nooit problemen gegeven en was super betrouwbaar, net als zijn nakomelingen nu. Misschien is dat het scheutje Gelders bloed. Zij heeft de eerste B-parcoursjes met hem gesprongen, hij was braaf maar ook wel hengst. Hij hinnikte wel eens als hij de ring in kwam en moest eerst van zich laten horen. Al snel bleek dat hij heel veel kwaliteit had.”

Overstap naar Angelique

Anne van Vulpen nam de teugels van de toen vierjarige O’Brien over. “Bij Anne heeft O’Brien eigenlijk de hele basis doorlopen. De vader van Anne, Gijs, heeft altijd gezegd dat hij gecastreerd moest worden omdat hij teveel hengst was en er niet bij was met z’n gedachten. In de L gooide hij er regelmatig wat balken af, maar op een gegeven moment ging het knopje om en won hij alles. Het zag er toen al naar uit dat er nog veel meer in zat.”

Angelique Hoorn en Blauwendraad's O'Brien Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl
Angelique Hoorn en Blauwendraad’s O’Brien Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

De overgang naar Angelique Hoorn ging niet heel bewust. Van Vulpen brak haar been, maar had O’Brien wel ingeschreven voor het concours in Zwolle. Op aanraden van Van Vulpen kwamen Ruud en Joyce terecht bij Angelique Hoorn. “Angelique heeft hem een keer geprobeerd en zei: ‘Dat doe ik wel’. Op aanwijzing van Anne is ze in de barrage voluit gegaan, op groot naar de laatste hindernis en ze won hem.”

De rest van het verhaal is geschiedenis.

Verkoop

De belangstelling voor de hengst groeide en op zevenjarige leeftijd werd hij bijna verkocht. De deal was vrijwel helemaal rond, maar ging op het laatste moment niet door. “Toen kwamen er roddels op gang. Er kwamen handelaren naar ons toe die zeiden dat ze hem wel wilden overnemen. Toen zeiden we: hij is nooit meer te koop. Dat woord hebben we gehouden. Hij is van grote waarde geweest voor het Nederlandse team.”

De posters op Manege Blauwendraad na de Olympische Spelen in 2008. Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl
De posters op Manege Blauwendraad na de Olympische Spelen in 2008.
Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

“O’Brien was ons kind. De manege ademt gewoon O’Brien. We hebben mede dankzij hem acht jaar geleden een huis bij de manege kunnen bouwen. Er was een steunmuur over en daar hebben we heel groot foto’s op van hem. In de kantine hangt een hele grote poster van hem op de Olympische Spelen en ik heb een kantoor ingericht met allerlei trofeeën, linten en foto’s van hem.”

Dekken bij O’Brien

Nieberg is van mening dat O’Brien te weinig werd gebruikt in de fokkerij. “Iedereen leeft erg met ons mee. Hopelijk gaan ze volgend jaar dekken met O’Brien, dan krijgt hij misschien de waardering die hij verdient. De nakomelingen die hij heeft doen het allemaal goed, maar het zijn er helaas echt te weinig. Wij zijn van hem overtuigd en wij gaan er mee door. We hebben zelf, ook dit jaar, vijf merries van hem drachtig.”

Joyce Nieberg en Ruud Bogerd Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

Bron: Paardenkrant-Horses.nl

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook