Tommie Visser jubelde op zijn Facebook en zijn vele Facebookvrienden jubelden mee. Valentijn van Weering was de teruggekeerde Messias die ervoor gezorgd had dat alles uiteindelijk toch nog goed kwam. Want er was wat aan vooraf gegaan voordat Vingino weer recht op zijn pootjes naast Visser stond.
Vinginogate was grotendeels ook via social media te volgen. Het had iets Middeleeuws hoe het paardenvolk toekeek, of actief één van beide partijen op de interactieve brandstapel verwenste, als zich weer een nieuwe ontwikkeling in het schandaal voordeed.
Diegene die zich nog het rustigst had gehouden deed deze week haar verhaal in De Paardenkrant. Een voorproefje van het interview met oud-eigenaresse van Vingino, Margriet van Beelen, verscheen op Horses.nl en op de daarbij behorende Facebookpagina.
Tommie Visser reageerde als eerste onder het bericht met een meme van Buurman & Buurman die het een ruig verhaal vonden. Eronder postte een professioneel amazone een meme van een aapje dat meldde nu weer verder aan zijn reet te gaan krabben.
Tja.
Van de jongens en meiden in de ponykaders tot de professionals in het A-kader; allemaal krijgen ze vroeg of laat een mediatraining van de KNHS. Ook het gebruik van social media; de do’s en vooral de don’ts komen daarbij aan bod. “Maar”, meldt de KNHS, “Uiteindelijk is iedereen wel zelf verantwoordelijk voor wat hij op internet plaatst.”
Ik begrijp dat bij de betrokken partijen rondom Vingino de emoties als een balletje in een flipperkast heen en weer schoten. Maar moeten deze gemoedsrusten per se met het publiek gedeeld worden? Met de sympathie van de massa rijd je jezelf niet het A-kader in, daarvoor heb je echt een eigenaar nodig die in jou zoveel vertrouwen heeft dat hij zijn kapitaal bij jou durft onder te brengen.
Vinginogate heeft, ondanks de positieve afloop voor Visser, de dressuurwereld geen goed gedaan. Met de kennis van nu –en dat zonder een gelijkhebber aan te wijzen –had Van Beelen een rustiger jaar achter de rug gehad als ze Vingino niet bij Visser had gebracht maar in 2011 al voor het snelle geld was gegaan.
Wie haalt het nu nog in zijn hoofd een paard bij een Nederlandse topruiter te zetten, met als risico dat bij een financiële verwikkeling je hoofd op het virtueel hakblok wordt gelegd? Dat getalenteerde Nederlandse dressuurpaarden naar het buitenland verdwijnen ligt niet alleen aan het ontbreken van een SFN voor de dressuursport.
Albertine Nannings
freelance journalist
Geachte mevrouw/juffrouw Albertine Nannings.Ik ken u niet persoonlijk,dus neem ik in de beginne aan dat u een integere dame bent.Door het feit dat u in “Vinginogate” zonder blikken of blozen schrijft dat,en ik citeer ” Vingino stond weer op stal bij de enige persoon die hem WAARD was: Tommie Visser!” waaruit ik begrijp dat u stelling kiest voor Tommie Visser.Waardoor u automatisch met dit statement mevrouw Margriet van Beelen denigreert en belastert tot de foute persoon in deze zaak.IK VIND DIT NIET FAIR.En ik weiger dit te begrijpen als een bakvis emotioneel statement.De zaak Vingino is een zaak tussen de twee en achteraf de drie hoofdrolspelers en zij vertellen hun eigen versie van de feiten.Niemand zal dus ook met zekerheid de echte waarheid kennen en weten wat er exact afgesproken is tussen beide partijen.Niemand kan dus ook met zekerheid stelling nemen voor de één of andere partij,hoe hard het ook kriebelt.Als u dit statement niet argumenteert,vind ik het hier op zijn minst niet op zijn plaats.Mocht ik u verkeerd begrepen hebben …….? vr gr EC
Beste Eddy Crul, Dank voor uw reactie. Hierbij kan ik u bevestigen dat u mijn column inderdaad verkeerd geïnterpreteerd hebt.
De enige oplossing is helder: professionaliseer de sport door goede afspraken zo snel mogelijk op schrift te stellen, zodat e.e.a. duidelijk en herleidbaar is. Dat geneuzel van mondeling en we begrijpen van elkaar waar we naar toe willen is allang achterhaald, als het al ooit gewerkt heeft. Zodra de dollartekens verschijnen gaat het anders fout. Spreek af wat je verwachtingen zijn, hoe e.e.a. ingevuld gaat worden en welke vergoeding/percentage van evt. verkoop verantwoord is, en als het paard zich beter dan verwacht ontwikkeld, stel het contract dan navenant bij. Bij dit soort affaires vaart niemand wel, en het is een blamage voor de sport
Beste Eddy Crul,
je bent niet de enige die het zo interpreteert. Ik sluit me bij uw reactie aan.
Treffend verwoord. Alleen: mediatraining kan het ontbreken van goed fatsoen helaas niet compenseren, vrees ik. 😉