Bondscoach Wim Ernes heeft goede argumenten voor een beslissing die hij zelf als ‘heel moeilijk’ omschreef en waarover de dressuurwereld van mening kan verschillen. Ernes ziet terecht de grote winst voor het Europese landenklassement in rijzende ster Daniëlle Heijkoop. Juryleden steken nog wel eens de vlag uit voor een nieuwe, hoopvolle naam. De bondscoach wil in Herning natuurlijk dankbaar gebruik maken van dit Charlotte Dujardin-Kristina Sprehe-effect. Maar dat werkt alleen bij een goede, verfrissende, aanvallend gereden proef.
Sportpsychologen kunnen uitleggen dat de jonge debutante Heijkoop deze missie makkelijker kan vervullen als zij weet dat er een vangnet is in de vorm van de vierde man. Dat moet dan een zekere combinatie zijn, zo één die minimaal rond de 72% zal scoren. Daar win je op een EK waarschijnlijk wel brons mee. Maar zilver (of meer?) komt in zicht als we – naast Edward Gal en Adelinde Cornelissen – nog een derde topper hebben.
In dit soort situaties blijkt de waarde van een goede bondscoach, die naar méér kijkt dan alleen percentages. Terecht nam Ernes in zijn beoordeling mee dat Uzzo weliswaar alles in huis heeft, maar bij dit delicate paard hangen de dure Grand Prix-oefeningen ook nog steeds aan een zijden draadje. En dat is het ongelooflijk zure aan het verhaal van Patrick van der Meer en Uzzo.
Uzzo is altijd wel sensibel geweest, maar in de slag om Londen raakte het draadje vorig jaar wel heel erg rafelig. Toen stond er geen enkel teambelang op het spel, het ging uitsluitend om de individuele startplek op de Olympische Spelen en het was al lang duidelijk dat Patrick en Uzzo daarvoor in aanmerking kwamen. Sportief gezien hadden zij recht op rust, maar na een langdurig duel met Imke Schellekens en Toots, stuurde de toenmalige bondscoach Sjef Janssen de twee kemphanen alsnog naar Aken.
Het schepje dat er toen bovenop moest, kwam Van der Meer op dubbele olympische gevoelens te staan. Oké, hij had het hoogst haalbare bereikt, maar in Londen liep Uzzo een rotproef en de Lancet-zoon raakte in een identiteitscrisis waar hij nu pas uit is. Maar die hem nu wel zijn ticket naar Herning kost.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur ()
Deze column verscheen woensdag 24 juli 2013 in De Paardenkrant.
Het argument van Ernes is dat Hans Peter Minderhoud ‘de meest constante’ van de twee is … maar hij is nog maar heel kort een combinatie met Romanov.
Ben het eens met de analyse van DWR over het selectietraject in 2012 waarbij ik aanteken dat Imke wellicht uiteindelijk blij is geweest dat ze niet naar Londen ging met een vermoeid paard, waar Patrick daar wel mee te maken kreeg en daardoor aardig achterop is geraakt.
Een voordeel … er was nu in ieder geval snel duidelijkheid.
Nu hopen dat het herstel van Parcival uitzending naar Herning rechtvaardigt, dan kan er een zeer sterk team aan de start komen.