“Ik had Onassis pas net onder het zadel en dacht nog lang niet aan de mogelijkheid van de Paralympische Spelen. Echt nog niet in mijn wildste dromen”, vervolgt Estée Gerritsen in haar blog op Ruiters in Oranje. “Maar ineens gingen we hoog scoren, ook internationaal, en uiteindelijk verliep ook het NK zo goed dat we in het team zaten voor Rio.
Mentale training
“Achteraf gezien was het denk ik maar beter dat ik lange tijd niet bewust naar de Spelen toe trainde, want ik vond het nog best lastig om met de plotselinge druk om te gaan. Ik heb ook mijn budget van het Rabo Talententeam besteed aan mentale training van sportpsychologe Sanne Beijerman.”
Rio afmelden
“Gedurende de periode in aanloop naar Rio werden af en toe van alle paarden bloedtesten afgenomen. Bij de laatste test van Onassis bleken sommige waarden iets af te wijken. Niet heel heftig, maar het leek ons verstandig om verder onderzoek te doen. De internist kwam er vervolgens achter dat hij last heeft van hartritmestoornissen en dat het risico op een hartaanval groot is. Kortom, wij moesten ons twee weken van te voren afmelden voor Rio en, nog veel erger, hij mag nooit meer bereden worden. In een klap was mijn droom in duigen en was ik mijn maatje kwijt.”
Goede moed
“Ik ben nog wel naar Rio gegaan via het project ‘Talents 4 Tokio’ en heb in ieder geval kunnen zien hoe het er aan toegaat. Dat was niet makkelijk, maar het heeft wel geholpen om het een plekje te geven en het was een super leuke ervaring. Onassis staat nu lekker met pensioen in de wei bij zijn eigenaresse. Daarna ben ik diep gaan nadenken wat ik wil. Ik ben net klaar met de middelbare school en heb nu een tussenjaar. Ik mis het paardrijden heel erg, dus ik wil sowieso proberen door te gaan in de sport. Daarom ben ik druk op zoek naar een sponsor. Daarnaast geef ik af en toe lezingen over wat mij allemaal overkomen is. Ik ga met goede moed het nieuwe jaar tegemoet en hoop dat er opnieuw een leuk paard op mijn pad komt.”
Bron: RuitersinOranje