Wat staat er na de KWPN Kampioenschappen 2017 zoal op het to do-lijstje voor 2018? Best veel.
- Aparte finaledag springen. Gek dat de vierjarigen – van oudsher de meest interessante rubriek – ‘s morgens vroeg hun eindronde sprongen terwijl de boeren nog aan het melken waren. Veel bezoekers pakten alleen de ereronde mee.
- Aparte finaledag dressuur. Wie verzon deze marathonsessie? De laatste Nederlandse kampioen werd ’s avonds laat door welgeteld 23 afdruipende toeschouwers op hun weg naar de uitgang waargenomen.
- Iets meer aandacht voor dierenwelzijn en het correct opleiden van jonge springpaarden. Als je – gedwongen door het marathonformat van alles op één dag – het aantal tot 20 paarden per jaargang beperkt, wéét je dat de vijf- en zesjarigen er op de tweede dag plat op moeten.
- Respect voor het reglement!! Oók als dat niet zo diervriendelijk is. Nóóit meer, terwijl de competitie al halverwege is, de spelregels veranderen en van 20 paarden naar de finale plotseling 30 paarden naar de finale maken. Oók niet als de mensen die aan je kop zeuren eigenlijk gelijk hebben. Dan had je zelf maar eerder op het idee moeten komen dat 20 niet vol te houden zou zijn.
- Ruiters die van hun paard vallen uitsluiten, hoe goed het paard ook is.
- Voor de dressuurpaarden een gastruiter uitnodigen die je kent. Kom je niet voor verrassingen te staan.
- Een gastruiter uitnodigen die de paarden niet alleen maar op eigen benen kan laten lopen, maar die vervolgens ook iets met de paarden kan aanvangen.
- Een competitieformat ontwikkelen dat de respectievelijke beoordelaars niet tegen elkaar uitspeelt en dat kan rekenen op begrip bij het publiek.
- Even de oude nummers van In de Strengen doorbladeren. Daar staat wat er vroeger fout ging. Niet meer doen wat er fout ging.
- In die oude Strengens staat óók wat er altijd goed ging. Dat gewoon wéér doen.
Mate van perfectie
Het is al een heel poosje geleden dat we de Utrechtse veemarkt achter ons lieten om in Ermelo de KWPN-kampioenschappen te organiseren. Je zou zeggen: lang genoeg om in de loop der jaren een zekere mate van perfectie in de organisatie te bereiken…
Geen geheugen
Maar een vereniging heeft geen geheugen. Het KWPN maakt zichzelf steeds weer slachtoffer van cyclisch terugkerende fouten.
Hardleers
De bezoekers van de KWPN-kampioenschappen konden vorige week echt genieten van hele goede paarden. En er was geen reden om te twijfelen aan de capaciteiten van de beoordelaars. Toch waren het gammele kampioenschappen, door de hardleersheid van een organisatie die beter had moeten weten.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur
helemaal met Dhr Rosie eens, ik bedoel, ga eens vanaf 8.00 uur smorgens tot 18.00 uur smiddags op een tribune zitten Springpaarden te bekijken, je kont voelt aan als een harde plastieken stoelzitting, de ogen beginnen te knikkebollen op het laatst, tja en er zijn dagen zat dus kunnen die springrubrieken toch over meerdere dagen verdeeld worden, trouwens vind ik het hele gebeuren ook best wel veel, veel voorrondes, kwart finales, halve finales en dan ook nog een finale, volgens mij kan dat ook wel ingekort worden, zodat alleen de finale en een barrage overblijft tijdens de dagen in Ermelo en zowiezo alle nul fouters een kans geven in de finale, tja en dan de consumpties eten en drinken, het is voor de gewone man, die graag in Ermelo wil kijken, eten en drinken, niet meer te doen, een kwart liter cola zero € 3.50 een gebakken visje € 5.00 een ijscupje € 3.00 tja misschien moet het hele format maar op de schop en alles iets meer kijk vriendelijk maken en de consumpties ook voor de gewone kijker betaalbaar maken, en nog een ding, die tribune, die twee pistes doormidden kliefde, compleet waardeloos, zet dan rondom tribunes en verdeel de piste doormidden met hekwerk, zodat de kijker op de tribune twee ringen kan aanschouwen, want ik zeg jullie, dat het lastig tribune op, en tribune af gaan is met versleten heupen, daar kan toch wel iets anders op verzonnen worden, dus eerst verder denken dan dat jullie neus lang is en dan doen
Kan het er grotendeels mee eens zijn, maar gastruiter die niet bekend is met de “grote namen” vind ik een pluspunt.