We hebben een begroting van 1,4 miljoen, 400 sponsors en 150 leveranciers, dus reken zelf maar uit. Wij hebben geen sponsor die met kop en schouders overal bovenuit steekt. Daardoor hebben we een heel intensief en bewerkelijk evenement, maar we zijn wel minder kwetsbaar als een bedrijf wegvalt. Kijk naar Duitsland. Hannover, Bremen en Hachenburg zijn afgevallen. Wiesbaden is van een 5* naar een 3* gegaan, Stuttgart staat onder druk, Dortmund heeft veel veren laten vallen en het dressuurfestival in Lingen is ook afgelast. Dit is de problematiek van de paardensport in z’n algemeenheid en we doen er alles aan om CSI Twente op een positieve manier verder te ontwikkelen.
Zelfsupporting
Afgelopen jaren zijn diverse sponsors afgevallen wat inherent is aan de economische crisis. Deze regio is vooral afhankelijk van de bouwsector en die heeft het moeilijk. Het werd een onsje minder omdat ze mensen moesten ontslaan. Een logische ontwikkeling, maar daardoor wordt de paardensport gedwongen om steeds meer zelfsupporting te zijn. Een wenselijke ontwikkeling? Nee, maar ook niet onoverkomelijk. Daar komt bij dat mensen van buiten de hippische sector ook horen dat er in de paarden zo veel geld omgaat en dat paard X voor miljoenen verkocht is. Dan zeggen ze tegen me: ‘Moeten wij dat feestje betalen? Dat kunnen ze wel zelf.’
Schoonheidsfoutje
Teruglopende sponsorinkomsten dus en dat gat moet ergens anders mee opgevuld worden. Ik ben het eens met de kritiek van ruiters dat zij van een CSI3* iets anders verwachten dan van een één- of tweesterrenevenement, waar grotere aantallen ruiters kunnen worden verwerkt. Dit had anders gecommuniceerd moeten worden richting de ruiters. Een schoonheidsfoutje. Vergeet echter niet dat we vorig jaar 84 ruiters in de kwalificaties hadden, slechts tien minder dan dit jaar en toen hoorde je er niemand over. We gaan wel proberen om de deelname te reguleren, maar we moeten ook afwachten hoe de economie zich ontwikkelt. Het moet allemaal wel betaald worden. Daar komt bij dat we dit jaar heel veel aanvraag hadden vanuit de ruiters, zeker omdat we in de aanloop naar het WK zitten. Sommigen zijn zelfs op de bonnefooi hierheen gekomen in de hoop dat ze alsnog konden starten.
Loopbaan opbouwen
De druk op de ketel was dus hoog, ook omdat we van oudsher een goede naam hebben en we altijd een concours zijn geweest dat ruiters een kans wil geven om een mooie internationale loopbaan op te bouwen. CSI Twente was de springplank voor Twentse ruiters als Jos Lansink, Peter Geerink, Gert-Jan Bruggink, de broers Schröder en Willem Greve. Ook dit jaar hebben we jonge ruiters een kans gegeven, onder wie Gerben Morsink die tweede werd in de Grote Prijs. Ze kunnen wel roepen dat we nu teveel starts hebben, maar de meesten hebben daar ook belang bij.
Onder druk
Het deelnemersveld komt namelijk extra onder druk te staan doordat veel topruiters hun leerlingen of klanten graag aan de start willen zien. Het is heel simpel: als je teveel ruiters aanneemt, is het niet goed. Als er te weinig kunnen starten is Leiden ook in last. Je wil niet weten wat de pers schrijft als ruiters uit de regio niet kunnen rijden. Het hypocriete van deze hele discussie is dat de ruiters roepen dat teveel starts slecht is voor de sport, maar zelf voeren ze de druk op vanwege eigen belangen. Vaak zijn het duurzame relaties die we graag onderhouden en dat vinden we belangrijker dan 87 of 93 ruiters in een rubriek. We zijn gewoon heel coulant, die zijde van de medaille moet ook worden belicht. Dat soepel manoeuvreren is ook een kracht van dit evenement.
Breedtesport
Het is nu zaak om alles in goede banen te leiden en zo veel mogelijk mensen aan hun gerieven te laten komen. Feit is dat we zo veel mogelijk mensen willen betrekken bij het CSI. Daarom hebben we nu ook de breedtesport voor de pony’s en paarden klasse B tot en met ZZ opengesteld. Dit heeft ook weer te maken met wat de standhouders en cateringpartijen willen: veel mensen op het evenement, dus zoveel mogelijke starts. Er zijn niet veel concoursen waar de landelijke ruiter, de ponyruiter, fokker, handelaar en topruiter elkaar ontmoeten, maar dat is het model waar we in 2008 op ingezet hebben. Wij willen een traditioneel, klassiek concours zijn, waar iedereen z’n ei kwijt kan. Als je ziet wat wij als dorpje met 4.000 inwoners realiseren en alles op eigen kracht, dan mag er soms wel een andere benadering tegenover staan.
Rob Maathuis is directeur van CSI Twente.
Deze opinie verscheen woensdag 2 juli 2014 in De Paardenkrant.
Lees ook:
Column Wout-Jan van der Schans: Devaluatie CSI Twente
Alle respect voor het schitterende CSI Twente. Al jaren het mooiste buitenconcours van Nederland.
Het beleid is er duidelijk opgericht om het iedereen naar de zin te maken.
Klantvriendelijker kan het niet. En er zal altijd wel door deze of gene ergens over gemopperd worden, dat hoort erbij. Niet van wakker liggen.
Vertrouwen blijven houden in eigen kunnen. Het is groots wat in de loop der jaren in Geesteren is opgebouwd.
Er is altijd wel kritiek. Ik vind dat jullie het goed doen: De wedstrijd draaiende houden, ruiters tevreden stellen, veel te zien voor het publiek. Klasse!