‘Heel veel paarden zijn té goed gefokt voor hun ruiters’, aldus Hofland. De rijerij van amateurs past heel vaak niet bij de potentie van hun paarden. Als dat alleen maar betekent dat een genetische wereldkampioen nooit verder komt dan het rijkunstige plafond van zijn ruiter, is er niet zoveel aan de hand. Maar als de kwaliteit van het paard, zijn energie en sensibiliteit, de ruiter in problemen brengt, kan dat paard zelfs als patiënt eindigen bij dokter Hofland.
De zeer terechte conclusie van Leendert-Jan was dan ook dat we tot aan 2025 veel harder opschieten door te investeren in rijkunst dan door te proberen nog betere paarden te fokken.
Toch haakte KWPN-directeur Johan Knaap hier weer goed op in. Zijn stelling luidde dat de fokkerij de komende tien jaar heel veel aandacht moet schenken aan het karakter. Als we de innerlijke bruikbaarheid van het paard verbeteren, zal de rijerij van toekomstige generaties sportpaarden verbeteren. En kunnen ook amateurs beter overweg met hun partners in de sport. Dan zal zelfs de rijerij van Chinezen en Indiërs vooruit gaan.
In het jaar 2025 vermeldt de Dikke Van Dale: ‘rijerij = datgene wat zich afspeelt tussen ruiter en paard’. Rijerij is een kwaliteit van het paard die door middel van fokkerij te verbeteren is. Maar het is ook een kwaliteit van de ruiter, waar je met instructie van alles aan kunt doen.
Tot 2025 moeten fokkers ook heel goed leren corrigeren voor de rijerij van topruiters. Niet alle geflapper van voorbenen, niet elke decimeter lift van de grond is helemaal te danken aan de genetische aanleg van de glimmende gladjanus in kwestie. Daar zit vaak een ruiter op die dingen uit een hengst kan toveren die echt niet in de veulens van die hengst terecht gaan komen. De fokkers van nu en die van de toekomst moeten véél meer over rijkunst en sport te weten komen.
Omdat die kennisachterstand zeker in de komende tien jaar niet ingelopen zal worden, hebben we tot 2025 nog heel hard een verrichtingsonderzoek nodig, dat objectief rapporteert over de aanleg én de rijerij van hengsten.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur ()
Voor realistische amateur ruiters is dit al jaren een feit waar ze tegen aan lopen wanneer ze een voor hun geschikt paard wilden kopen. Ondanks mijn nodige gesprekken hierover met paardenfokkers is de hoop op een echte topper altijd belangrijker dan sportpaard voor de amateur. Helaas zijn de vele mislukte toppers dit meestal niet
Rijerij …dat maakt de toppers, niet al dat technische gefok !! Te goed gefokt voor hun ruiters ?? Voor wie wordt er dan(zoveel) gefokt ?? Alleen voor die enkele die de top haalt ??
Laten we weer “gewoon” gaan doen en ook de “gewone” ruiter/amazone weer een goed paard geven.
Beste fokkers/ruiters/redactie
Als nog niet 1% van de sporters de absolute top haalt, waarom zou het fokdoel van het KWPN dan TOPsport moeten zijn?
De echte toppers komen er toch wel, dat zijn namelijk de afwijkingen van het normale (ook bij de ruiters/amazones), en die komen hoe dan ook voor.
Laten we vervolgens paarden fokken die lichamelijk en geestelijk gezond zijn, dus … correct gebouwd, met een normale sensibiliteit (het blijven tenslotte vluchtdieren) en geen giraffe-modellen met een hysterische inslag.
Zolang we dan als ruiters ons geld en tijd besteden aan het goed leren paardrijden i.p.v. alles maar blingbling, roze en dergelijke willen hebben, zal het allemaal best in orde komen.
Dan hoeven we ook niet meer massaal naar de slofteugel te grijpen en durven we onze paarden wellicht weer lekker ongecompliceerd naar voren te rijden, een buitenrit te maken en stel je voor … een sprongetje te maken met je dressuurtopper in spe.
Is “Rijerij” niet gewoon een slap aftreksel van de echte rijkunst? Een soort modern, mechanisch gehobbel met veel spektakel (veel spanning), waarbij geen enkele aanspraak gedaan hoeft te worden op ook maar enig rijkunstig gevoel van de ruiter?
Dat men eindelijk gaat inzien dat de kwaliteit van de ruiter niet is meegegroeid met de kwaliteit van het huidig gefokte paard is toe te juichen.
Hengsten “waar je dingen uit kan toveren die echt niet in de veulens van die hengst terecht gaan komen”, waar DWR over schrijft, is een ontwikkeling die uiteraard niet wenselijk is.
Dat mensen op de banken gaan staan (in Amsterdam) om een staande ovatie te geven zegt alles over het publiek, dat blindelings meeloopt met de “sterren”, de media en de juryleden, die bang zijn om uit de pas te zullen lopen indien zij dit spektakel niet belonen.
De onnatuurlijke, mechanische, gemanipuleerde bewegingen van deze jonge, nu nog elastisch bewegende paarden met weggedrukte ruggen -zoals we ook gezien hebben destijds bij Totilas en alle paarden die op exact dezelfde manier gereden worden- zouden afgekeurd moeten worden! Ruiters moeten hiervoor gediskwalificeerd worden ipv beloond.
Dit is inderdaad Rijerij, heeft niets van doen met rijkunst. Zo gaan paarden uiteindelijk kapot.
Wat je bij een in vrijheid bewegend paard niet ziet zou je ook in de ring niet moeten willen zien!
Het probleem hedentendage is dat de ruiter van nu (subtop en top) niets meer kan bewaren van die geweldige, van nature aanwezige bewegingen, doordat die agv de slechte rijerij en de daarbij behorende trainingsmethoden, eruit gereden zijn. Waar is dat sterke achterbeen in de uitgestrekte draf?
We zien een hectisch, spastisch optrekkend achterbeen, maar géén achterbeen wat daadwerkelijk naar voren onder de massa gebracht kan worden, noodzakelijk om het gewicht te kunnen verdelen en gedragenheid te kunnen ontwikkelen!
Controle is het nieuwe woord, maar door het ontbreken van élke vorm van ontspanning en daardoor ruggebruik, is men tot op het hoogste niveau voortdurend aan het vechten met alleen nog maar tempocontrole. Als je een durchlässig paard onder je kont hebt HÉB je controle, rijkunstige controle, waarvan de ultieme voorwaarde losgelatenheid is!!
In de ons omliggende landen snappen de meesten het veel beter hoe ze met deze karaktervolle, sensibele paarden om moeten gaan.
Dus ja, investeer in rijKunst, keer terug naar het Skala der Ausbildung, wat zich meer dan bewezen heeft en laat jonge paarden op zijn minst een jaar langer met rust alvorens ze in te zetten voor keuringen, verrichtingen en wedstrijden.
Stop de teloorgang van de Rijkunst die verworden is tot een trieste Moderne Rijderij.
Tja, wat zal de Dikke van Dale daarover zeggen in 2025 …? Niet veel, denk ik zomaar ……
Hear hear,
Dank voor t spreken mevrouw Kochx.
Ook ik sluit me verder graag aan bij het commentaar van Willem Vroom, Martina en MJ Kochx.