Naber-Lozeman kan zich haar eerste wedstrijd nog als de dag van gisteren herinneren. “Mijn ouders hadden geen tijd. Ik mocht naar mijn eerste wedstrijd in de vrachtwagen van de vader van Teus van den Brink. Teus heeft nu een succesvolle springstal. Hij zei op een gegeven moment: ‘Jammer dat je geen prijs had.’ Ik dacht: huh, kan dat ook? Daar stond ik helemaal niet bij stil. Dat vergeet ik nooit meer.”
Motivatie
Ook al rijd de amazone voor het 32ste jaar internationaal, ze blijft gemotiveerd. “Gisteren was ik aan het rijden en dacht ik wow, wat is dit toch gaaf. Soms vragen mensen me: ‘Hoe houd je het vol?’ Gewoon, omdat ik het fantastisch vind. Je hebt natuurlijk ook je teleurstellingen. Die horen erbij. Daarom is het ook voornaam dat je iedere dag je voldoening haalt uit het werken met een paard, uit het samen zijn.”
Leren
Over het rijden van wedstrijden vertelt ze: “Ik vind wedstrijden ook mooi, omdat ik paarden iets wil leren. In eventing is dat die fascinatie om die drie dingen te doen en perfectioneren. Er is altijd iets te leren en verbeteren. Ik doe het om het paard te verbeteren en te testen waar we staan. Ik haal veel plezier uit steeds met andere paarden groeien en ook zien hoe het met andere ruiters en paarden gaat. Paardrijden gaat voor mij vooral om het plezier dat ik eraan beleef.”
Dressuurles
Op de vraag wat ze nu anders zou doen, antwoord Naber-Lozeman lachend: “Nou, misschien zou ik wat meer dressuurles nemen. Als jong meisje vond ik daar niet zo veel aan. Ik ben wel een keer een week bij Henk van Bergen gaan trainen. Dat vond ik super leuk, maar ik was wel blij dat ik weer kon springen. Nu is de sport ook veel professioneler, met talententeams bijvoorbeeld.”
Bron: KNHS
