Mijn jongste paard is dertien dus voor mij heeft het meer zin om hier de grotere wedstrijden te rijden. Elke week rijden we in een andere staat en na de wedstrijd gaan we steeds terug naar onze ‘thuisstal’, waar heel goede trainingsmogelijkheden zijn. Er is zelfs een zwembad voor de paarden. De wedstrijden zijn top georganiseerd en het niveau is hoog genoeg. De beste paarden van de wereld doen hier ook mee. Van de week was ik aan het trainen tussen Utascha en Bella Donna, maar ook Andrea en Palloubet d’Halong doen hier mee met hun nieuwe ruiters.
Ik heb twee paarden bij me en eindelijk eens alle tijd voor ze. Dan merk je toch dat thuis alles veel meer gehaast moet. Naast het rijden en verzorgen van mijn paarden rijd ik af en toe paarden van anderen. Er zijn hier veel vrienden van me en mijn ouders komen ook op bezoek. Ik blijf tot eind februari meerijden in de Arab League en dan ga ik weer naar huis. Alhoewel dit ook al als thuis voelt. De sport is hier zo gegroeid dat naast de ervaren ruiters ook veel jonge talenten, die begeleid worden door Europese trainers, aan de start komen. Over het algemeen is de sport bij ons professioneler, maar wat resultaten betreft kun je de laatste jaren merken dat de verschillen kleiner worden.
De paarden hebben hier ook niets te klagen. Ze hebben vaak twee of drie grooms voor één paard en er is een heel team van trainers, veeartsen en ruiters bij betrokken. Het is dus een beetje achterhaald dat ze hier niet zouden weten hoe je met een paard om moet gaan.
Het is hier vrij Westers. Ik hoef me niet anders te gedragen dan thuis. Zolang je je beschaafd gedraagt is er niets aan de hand, maar dat moet je overal tenslotte. Het prijzengeld is daarnaast goed. Gelukkig maar want het verblijf is best duur. Karim en ik hebben hier goede contacten en dat maakt het heel anders dan dat je alles op eigen houtje moet regelen.
Nederland is een heel sterk land op paardengebied dus het is voor mij lastig om aan de top te komen en te blijven. Waldo heeft even vakantie gehad en Qwinto is net 21 geworden, dus hij gaat binnenkort met pensioen. In de Arab League kan ik gewoon meerijden en ervaring opdoen op niveau, maar in Nederland moet ik afwachten of er een plekje vrij komt op de startlijst. Ik heb naast Witness en Waldo nog een nieuwe vijf- en zesjarige thuis staan. Voor mij weer een nieuw avontuur om verder te komen met deze paarden.
Stephanie Brugman, springamazone Deze opinie verscheen 5 februari 2014 in De Paardenkrant