Topamazone Leslie Howard vreest springsport voor dummies

In een open brief op Facebook en Chronicle of the Horse stellen Leslie Howard en haar man dat de komst van de veiligheidslepels een zeer belangrijke ontwikkeling voor de springsport was.

Twee keer nadenken

Vroeger moest een springruiter zeer accuraat rijden. Als hij een afstand goed mis had en hij crashte hierdoor in de hindernis, dan hadden zowel paard als ruiter vaak verwondingen. Een ruiter dacht wel twee keer na voordat hij of zij een klasse hoger ging. Hierdoor waren er professionele ruiters gewenst en nodig om de topsport te kunnen bedrijven.

Vaker hogere klasse

Door de komst van de veiligheidslepels komt de ruiter er vaak ongeschonden vanaf. Maar het paard verliest zijn hart of raakt zijn voorzichtigheid kwijt. Doordat de ruiter ongeschonden de ring uitkomt, gaan deze ruiters steeds vaker hogere klassen rijden. Als een paard het niet meer doet, kopen ze weer een nieuwe, aldus de familie Howard.

Verdriedubbeling vierster-evenementen

Een andere ontwikkeling, die de Howards signaleren, is dat er steeds meer twee-, drie-, vier- en vijfster-evenementen zijn waar springruiters aan mee kunnen doen. Wil een ruiter het gehele jaar topsport bedrijven, dan moet hij zeker drie tot vijf toppaarden tot zijn beschikking hebben. Gezien de huidige prijzen voor een top springpaard is dat voor slechts weinigen weggelegd. Deze ontwikkeling opent de kansen voor ultra rijke ruiters.

Met andere woorden: de trend is vaker starten en daarvoor heeft men steeds meer paarden nodig. Met de huidige astronomisch hoge bedragen, die voor een topspringpaard neergeteld moeten worden, denk aan vijf tot tien miljoen dollar, is dit slechts voor puissant rijke ruiters of ruiters met rijke sponsoren weggelegd, aldus Leslie Howard.

Global Champions Tour

Met de komst van de Global Champions Tour wordt een gat in de markt vervuld. Leslie Howard geeft aan dat het daar niet gaat om het krijgen van veel toeschouwers, omdat rijke ruiters toch al franchise fees betalen om deel te mogen nemen aan de GCT. Dat er veel foutloze rondes worden gereden, maakt de GCT niet uit. Publiek daarentegen heeft spanning en sensatie nodig. Steeds weer een nieuwe foutloze is dodelijk saai voor het publiek, leggen de Howards uit in hun brief. Er is geen orgaan dat hierover zeggenschap heeft, althans de FEI gaat hier niet over.

Geen gras toernooien

Een andere trend is dat er steeds minder op gras gesprongen wordt. Steeds meer wordt er gereden op luxe zandbodems, die veel paardenverkeer kunnen verwerken. Volgens Leslie en Peter Howard moet er een discussie komen over het gevolg van al deze gesignaleerde ontwikkelingen voor de top springsport. Wat betekenen deze ontwikkelingen voor het parcours op het allerhoogste niveau?

Je ziet bijvoorbeeld steeds minder steil-oxer-triplebar in een parcours. Deze combinatie wordt bewaard voor de echte grote kampioenschappen. Dit soort vraagstukken in een parcours vraagt rijkunst en vakmanschap.

Kern van de discussie

De essentie van de discussie moet, volgens de Howards, gaan over de vraag of goede rijkunst en vakmanschap nog beloond moeten worden of niet. Om Aken of Spruce Meadows te overleven is er nu nog goede rijkunst en vakmanschap nodig. Maar er ontstond vorig jaar veel kritiek toen sommige ruiters in de eerste manche van Spruce Meadows in problemen kwamen. Door deze tendens denkt Leslie Howard dat de parcoursen aangepast en dus lichter gaan worden. De commerciële krachten en de sturing van de markt gaan het winnen, met als gevolg dat rijkunst en vakmanschap minder vereist wordt. Zo ontstaan er de zogeheten parcoursen voor dummies. Hoewel die voor menig amateur ruiter nog steeds een lastige opgave zijn.

Oplossingen

Lastige parcoursen, die als enig doel hebben het uitfilteren van de top van de sport, dus de echte vakmannen en vrouwen. Dit is wat Leslie Howard en haar man graag zouden zien. Zij vinden niet dat de parcoursen nog extreem veel hoger gebouwd moeten gaan worden, maar wel dat er lastige vraagstukken moeten worden neergezet, die zo de echte vakman of -vrouw naar boven doen komen.

Majors

De eerste oplossing waar het echtpaar meekomt, is het door de FEI uitschrijven van vier majors. Echte kampioenschappen waar alleen rijkunst en vakmanschap worden beloond. Het parcours moet zo moeilijk mogelijk gemaakt worden, volgens hen. De FEI moet dan vier evenementen met zevensterren status uitkiezen, desnoods per jaar roulerend over verschillende evenementen als die maar aan de vereiste criteria voldoen. Bijvoorbeeld Aken, Spruce Meadows, Genève en La Baule zouden hiervoor in aanmerking kunnen komen. De top van de wereldranglijst moet daar aan de start verschijnen en het prijzengeld moet daarop worden afgestemd.

Paard + ruiter = atleet

Oplossing twee is volgens Leslie en haar echtgenoot dat paard en ruiter tezamen als atleet dienen te worden gezien. Om deze oplossing te implementeren zouden er bijvoorbeeld eisen gesteld kunnen worden, zoals dat ruiter en paard drie tot vier jaar voorafgaand aan de Olympische Spelen een exclusieve combinatie dienen te zijn. Er is dan ook geen andere sport bekend waar een atleet vlak voor de Spelen een andere uitrusting mag aanschaffen. Het lijkt Leslie beter om paard en ruiter samen als atleet te zien en zo een langdurige samenwerking te stimuleren.

Een andere variant hierop zou kunnen zijn, het vereiste dat een paard op concours exclusief vanaf het 1.40m en zeker drie jaar voorafgaand aan de Spelen een combinatie met de ruiter dient te vormen. Zo benadrukt men rijkunst en vakmanschap op de Spelen volgens de Howards.

Bron: Facebook