‘I did it my way’ stond er op de deken van Jerich Parzival. En de evergreen van Frank Sinatra galmde zaterdagmiddag natuurlijk ook door de Brabanthal. Een motto dat goed weergeeft hoe de aanvankelijk onhandelbare Parzival zich uiteindelijk ontpopte tot wereldster. Maar ‘I did it my way’ zegt nog veel meer over zijn amazone.
Ik heb Adelinde en haar ouders zien vechten voor het behoud van hun paard. Op een houtje bijten om maar op je paard te kunnen blijven zitten, een paard met een marktwaarde van een miljoen euro. Dat miljoen is nu verdampt en staat te stampen in z’n paddock. Het liefst had Parzival meegedaan in die Wereldbekeromloop, in plaats van pauzevulling te zijn.
Geen rijke papa
In de jaren dat ik in Deurne les mocht geven trok ik Adelinde regelmatig van stal. Telkens wanneer studenten zeurden dat zij in de sport geen schijn van kans maakten omdat ze geen rijke papa of grote sponsor hadden, zei ik: Adelinde Cornelissen! In Falsterbo mocht Adelinde haar auto met trailer in eerste instantie niet tussen de dikke vrachtwagens van haar concurrenten parkeren, de parkeerwacht kon niet geloven dat zij internationaal deelneemster was.
Dag eerder
Toen Cornelissen met Parzival in Windsor (met een wereldrecord) de individuele Europese titel in de Special pakte, had ze nog steeds geen vrachtwagen. Alles hebben die twee samen uit de grond gestampt. Parzival maakte van Adelinde, die nooit meer dan Z had gereden, een topamazone. Adelinde vertelde Parzival dat het paardenleven leuker is als je niet door roeien en ruiten vliegt. De eerste keer dat ik hen aan het werk zag, waren ze een dag eerder al in Roosendaal aangekomen. Anders kreeg Adelinde haar rode ridder de baan niet rond.
Band
Kijk, dat is paardensport. Een band kweken waardoor je met z’n tweeën de wereld aankan. En medailles kan wegkapen voor de neuzen van mindere goden die hun gebrek aan talent of inzet niet met geld kunnen compenseren.
20 keer twee miljoen
Maar, paardensport is ook een miljoenenbusiness. Terwijl Adelinde haar rode ridder in Den Bosch voor de laatste keer op de vrachtwagen zette, bereidde Jan Tops zich een paar kilometer verderop voor op het feestje dat hij een paar dagen later zou gaan vieren met FEI-baas Ingmar de Vos. De twee toostten dinsdag op de Global Champions League, waar nu maximaal 20 teams van jaarlijks elk twee miljoen euro hun privéfeestje voor de hele rijken mogen vieren.
In gevaar
Treffender dan Steve Guerdat in de rubriek Info@ kan ik het niet verwoorden. De Sport met een grote S, de sport van de Adelindes van deze wereld, is in groot gevaar.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur
Wat mooi beschreven en wat herkenbaar!
DW – Geweldig !!
Je kunt nu eenmaal een fokker niet weerhouden een goed paard voor goed geld te verkopen. Dit was zo en zal zo blijven, maar ik ken ook genoeg liefhebbers die het niet gedaan hebben.
Top geschreven Dirk Willem! Hoe maak je het onmogelijk om nog ergens aan mee te kunnen gaan doen internationaal.. Toch bijzonder dat je als internationale topruiter een berg aan geld moet hebben en moet betalen voor alles om te hopen dat je dat geld terug verdiend en het daarmee onmogelijk word gemaakt voor de zeer getalenteerde ruiters met minder mogelijkheden om financieel overal geld vandaan te trekken.
DW- Geweldig met uitroeptekens is reeds geschreven daar sluit ik mij bij aan .
Maar mag ik in dit opiniestuk de lijn even door trekken over het koste plaatje heden ten dagen
in onze paarden sport en fokkerij . Steve Guerdat schrijf over de grote sport met S maar de kleine S kan daar ook gerust geschreven worden. In de fokkerij is het toch ook haast niet meer op te brengen om dit te volgen als je een betaalde baan heb. Denk even aan het volgen van de selectie van de jonge hengsten hoeveel dagen is de voorselectie als je dit wil volgen zijn dit heel wat dagen onbetaald verlet. Denk aan het zelf voor stellen van een merrie op de keuring zelf doen of uitbesteden als je zelf niet de mogelijkheden heb van een buiten/binnenbak ben je wel genoodzaakt wil je niet voor spek en bonen hier aan deel nemen om dit uit te besteden. En zo kunnen we nog even door gaan.
Vandaar dat ik het zo mooi vind wat Adelinde bereikt heeft met de beperkte middelen die zij van huis uit had laat dit een voorbeeld zijn voor de Adelindes en Alberts in wording.
Het zou mooi zijn als deze jonge talenten met zeer beperkte middelen ondersteund zouden kunnen worden dit zou de sport en fokkerij ten goede komen. Met het woord ondersteunen moet ik even terug denken aan het Jong KWPN dit is ontstaan door Ria Hekkert met Dhr. A. Gordijn zo is mij ooit ter oren gekomen die twee wisten maar als te goed waar de jeugd mee gebaad was en tegen aan liep.
Opzich ben ik het helemaal met Dirk Willem eens hoor, de sport is in groot gevaar voor de ruiters met minder financiële middelen. Maar hebben de profruiters dat zichzelf niet grotendeels aangedaan?
Want laten we het eens van de andere kant bekijken en kijken waarom een internationale wedstrijd zo duur moet worden. Het zijn de ruiters die zelf steeds meer eisen; betere bodems, grotere rijbanen, mooier hindernismateriaal en meer prijzengeld. Om dan over de randfaciliteiten, zoals eten en slaapplaatsen, nog maar te zwijgen. Er is geen organisatie die aan de eisen van de ruiters kan voldoen van alleen het startgeld. Het zijn de profruiters die profiteren van de veelal hardwerkende vrijwilligers en goedbetalende sponsoren. En als diezelfde profruiters steeds meer gaan eisen om nog op een concours aan de start te komen, dan moeten ze niet raar opkijken dat ze mee moeten betalen aan deze door hun zelf gestelde eisen.
Thanks, DW, fantastic column. Agree 100%.
Geweldig loopbaan voor deze 2 , doorzetting en kwaliteit
Wat betreft het plan van Tops en de FEI voorzitter zal niet alleen door Guerdat en zijn collega’s die naar voren zijn getreden op Facebook gevochten te moeten worden. Alle nationale bonden van Europa zullen zich met hand en tand moeten verzetten tegen deze plannen. De top ruiters die nu alleen voor het geld kiezen zullen ook hun toppaarden eens kwijtraken en waar staan ze dan ? hoe komen ze aan goedopgeleide paarden ? dit doen vaak andere ruiters en amazones. dit geld ook vaak voor de rijke maar mindere ruiters / amazones deze zijn niet in staat een paard zelf op te leiden naar het hoogste niveau.