Dressuurloopgraven

Dressuurloopgraven featured image
Wayne ChannonWat is dat toch met dressuurmensen. Die kunnen nooit eens op een normale manier onenigheid met elkaar hebben. Verschil van mening neemt in dressuurland al gauw de vorm van oorlog aan.

Neem nou het voornemen van Matthias Alexander Rath om zich voortaan door Sjef Janssen te laten begeleiden. Daar waar hier toch echt sprake is van een volwassen Duitser die z’n eigen keuzes mag bepalen, leidde dit nieuws in Duitsland tot een fel offensief tegen alles wat afwijkt van de Duits-klassieke rijmethode. De aanhangers van deze school menen dat de enig juiste manier om een paard op te leiden aan het eind van de negentiende eeuw in perfectie is beschreven en enkele decennia later in officiële richtlijnen is vastgelegd. Maar ja, we zijn bijna anderhalve eeuw verder en ik ken een paar gouden medaillewinnaars die – met alle respect voor Steinbrecht – nog een modern hoofdstuk aan dat mooie oude boek hebben toegevoegd.

Fel is ook de actuele strijd om de macht in het FEI-dressuurcomité. Dat was ooit een uitzonderlijk conservatief, door oude juryleden bestierd bolwerk. Vervolgens onderging dit beleidsbepalend orgaan onder leiding van Frank Kemperman een behoorlijke make-over. Maar het resultaat was kennelijk niet naar de smaak van de International Dressage Riders Club, want ze willen nog veel meer dingen veranderen. En een eigen, herkenbare stem in het comité om dat te realiseren.

Wayne Channon moest dat geluid in het dressuurcomité gaan vertolken, vond de IDRC. Maar de Brit had de afgelopen jaren iets te fanatiek op de trom geslagen dat de jurering op de kop moet. Channon belichaamt de oppositie tegen het – volgens wetenschappers bevooroordeelde – systeem waarin juryleden nu moeten functioneren. En dus accepteerde de FEI de kandidatuur van Channon niet. Vervolgens vond ook de militante IDRC-voorzitter Kyra Kyrklund als kandidaat voor het comité geen genade in de ogen van prinses Haya en Frank Kemperman.

In plaats van de mondige kopstukken van de IDRC vond de FEI een onbekende Spanjaard bereid om in het dressuurcomité plaats te nemen. Waarna de IDRC hem niet als lid accepteerde. Waardoor de Spanjaard de IDRC niet kón vertegenwoordigen. En de FEI overging tot schorsing van de dressuurruiterclub. Een bizar besluit, dat resulteerde in een patstelling van dressuurloopgraven.

De FEI heeft de drammerige Wayne en de irritante Kyra nu buiten de deur weten te houden. Maar zal vroeg of laat een door de IDRC gedragen kandidaat binnen moeten laten.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur ([email protected])
Deze column verscheen dinsdag 6 maart 2012 in De Paardenkrant.

Mogelijk ook interessant