Het leed dat jurysport heet

Het leed dat jurysport heet featured image
Foto Lonneke Ruesink
Behalve de jonge paardencompetities organiseert de KNHS in samenwerking met drie ponystamboeken nu alweer enkele jaren het KNHS-Divoza kampioenschap voor jonge dressuurpony’s. Op tien verschillende selectiewedstrijden tonen ponyruiters hun pony’s aan een deskundige jury met als doel de aanleg als dressuurpony op jonge leeftijd te toetsen en de fokkerij van sportpony’s te stimuleren. Een super initiatief, maar aan de uitvoering hiervan zitten nog wel wat haken en ogen.

Om zeker te zijn van een vast aantal deelnemers in de finale, want dat is natuurlijk het makkelijkste om te organiseren, is er gekozen om de beste twintig uit te nodigen voor de eindronde.

Mijn probleem hiermee is dat die twintig door verschillende juryleden aangewezen worden. Als geïnteresseerde in de ponysport en ponyfokkerij ben ik eens wat van die selectiewedstrijden gaan bezoeken en moest toch wel concluderen dat de juryleden niet altijd op één lijn zaten. De ene geeft voor een heel goed uitgevoerde verrichting negens en tienen, terwijl een ander rond de zeven á acht blijft hangen. De echte goede selecteren zich wel uit, maar voor de combinaties die daar net onder hangen is het afhankelijk van waar ze gestart zijn of ze wel of niet naar de finale mogen.

Het is toch wel opvallend dat alle combinaties die niet alleen in Houten, maar ook ergens anders gestart zijn, op die andere selectiewedstrijd meer punten behaalden. Vanuit Sevenum zijn er voor de finale slechts twee vijfjarigen afgevaardigd. Terwijl van de acht in De Mortel gestarte vierjarigen er zeven genoeg punten behaalden om naar de finale te mogen. Het grootste verschil wat een pony in de ene selectiewedstrijd behaalde ten opzichte van een andere selectiewedstrijd enkele weken later is maar liefst 29 punten. Tweemaal werd een combinatie exact gelijk beoordeeld op twee selectiemomenten. Natuurlijk zullen er tussen twee selectiewedstrijden verschillen ontstaan, maar sommige zijn wel erg groot. Daar is met kansberekening geen logica aan te verbinden. Het gaat immers niet net als bij een dressuurproef om precies op de letter correct uitgevoerde oefeningen, maar het gaat hier om de aanleg.

De juryleden zijn verder niet duidelijk geïnstrueerd. Eén van de onderdelen is het beoordelen van het exterieur. Het ene jurykoppel nam duidelijk de tijd hiervoor. Ze lieten de pony’s opstellen en liepen er met een kritische blik omheen. Bij een andere selectiewedstrijd was dat helemaal niet aan de orde.

Dus naast de kwaliteit van de pony is het minstens zo belangrijk om goed uit te kienen waar je start. Had je dit vooraf niet in de gaten en ben je helaas niet bij Sinterklaas in de ring geweest, kan het zo maar zijn dat je niet in de finale zit, terwijl iemand met een vergelijkbaar optreden wel verder mocht. Een gevalletje van op het juiste moment op de juiste plaats zijn.

Wellicht was het beter geweest om net als in de Pavo-competitie voor de paarden een minimum aantal te behalen punten vast te leggen. Dan weet je als deelnemer meteen waar je aan toe bent en kun je als jury wat makkelijker punten. Immers, je weet op het moment dat je de punten geeft of de betreffende combinatie in aanmerking komt voor de finale of niet. Je hoeft dan niet angstvallig hoog te punten omdat ‘jouw’ combinaties anders misschien buiten de boot vallen.

De KNHS geeft zelf aan na afloop het kampioenschap te evalueren en waar nodig voor volgend jaar aan te passen. Ik ben benieuwd. In ieder geval hoop ik op een mooie finale zaterdag 17 augustus in Kootwijk. Dat de beste maar moge winnen.

Corine Schreuder is verslaggeefster diverse ponystamboeken van De Paardenkrant.
Deze column verscheen woensdag 7 augustus 2013 in De Paardenkrant.

3 reacties op “Het leed dat jurysport heet”

  1. Laura Ginsel

    pfff…het zal wel nooit lukken om juryleden op een lijn te krijgen, het blijft lastig, of je nou een gewone dressuurproef rijdt of op een kampioenschap komt, als er meer dan 1 jury bij de ring zitten is de kans op verschillen altijd aanwezig….

  2. Anita

    Ik zou het zelf niet zo mooi hebben kunnen verwoorden en daar komt dan ook nog eens bij dat de finale in Kootwijk gelijk valt met enkele regiokampioenschappen! Dus als je dan op de juiste plek de juiste punten hebt gehaald moet je kiezen tussen de Divozacup en het Regiokampioenschap!

  3. Laura de Jongh

    Super verwoord! Toevallig heb ik afgelopen week een mail met een soort gelijk verhaal naar de KNHS gestuurd, waar ik helaas niet de antwoorden cq uitleg kreeg die ik wel had verwacht. Ik ben heel benieuwd in hoeverre de organisatie inderdaad naar soortgelijke problemen gaat kijken.
    Net als dat er geen volwassen ruiters mee mogen rijden, terwijl er vaak in de finale een aantal bekende ruiters meerijden, wel is waar onder de 18 jaar, dus pony startgerechtigd, maar zeker zo professioneel als een ander professioneel volwassen ruiter. Ook lopen een hoop aantal hengsten mee in de competitie, waardoor de wat gewonere ruiter met een relatief goede pony haast wegvalt naast een voorgenoemde combinatie.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Mogelijk ook interessant