Toch heb je wel degelijk een goed stel handen nodig om fijnzinnig met je paard te kunnen communiceren. De weerstand biedende hand, de halve ophouding, het begrenzen of opvangen met de buitenteugel, je handen zenden constant belangrijke signalen naar je paard. Dan ben je toch blij dat die drastische instructeur zijn zin niet heeft gekregen.
Op het KNHS Indoorkampioenschap was Maarten van Stek één van de deelnemers in de klasse ZZ-Zwaar. Door een auto-ongeluk moet hij zich al vanaf zijn zesde jaar met één arm redden. Dat lukt ‘m aardig goed, Maarten maakt binnenkort met William (v. Worldly) zijn debuut in de Lichte Tour. Maar je hoeft niet veel verstand van paardrijden te hebben om te weten dat Maarten op dat kampioenschap fiks in het nadeel was.
Toen ik Maarten leerde kennen wás er helemaal niet zoiets als paradressuur. Maarten reed gewoon mee, evenals enkele blinde ruiters die met witte tonnen en akoestische ondersteuning aan reguliere dressuurwedstrijden deelnamen. Later kwamen de grades en de speciale wedstrijden. Maar, met alle respect voor de ruiters en amazones die hierin uitkomen: dit was niks voor Maarten. Hij wil met zijn paarden zo ver mogelijk komen. Dat wil dus zeggen: de Grand Prix.
De ene handicap is de andere niet, de ene mens is de andere niet. In algemene zin is er dus niets te zeggen over de keuzes van ruiters om in para- dan wel in reguliere dressuurrubrieken te rijden. En veel ruiters met een beperking hébben die keuze helemaal niet. Paradressuur is een ongelooflijke verrijking, alleen al omdat valide ruiters er veel beter door kunnen leren paardrijden. Namelijk, als ze zich zouden verdiepen in de manier waarop minder valide ruiters communiceren met hun paard.
Om diezelfde reden heb ik respect voor Maarten van Stek. Hij ziet zijn handicap als een noodzaak om nóg beter paard te leren rijden. Hij accepteert niet dat zijn beperking ook een beperking van zijn paard wordt. Ik heb de afspraak met Maarten dat we hem volgend jaar op het indoorkampioenschap terugzien in de finale. En nee, Maarten, dat hoeft nog niet in de Grand Prix te zijn.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur ()
Deze column verscheen woensdag 4 maart 2015 in De Paardenkrant.

Mooie instelling van die Maarten van Stek!
die uitspraak ken ik ook.
Komt me bekend voor met lesgeven,vooral bij de pony s.
Toen ik vroeger les kreeg van Chris Hazen de man van onze dressuuramazone Janette Hazen,was het ook al niet anders,teugels los rijden met zit en benen,en evenwicht proberen te houden.
De laatste jaren komt ook vaker ter sprake mijn paard is scheef ,moet men recht richten,dat kenden vroeger niet en nu ook niet.
Mooi voorbeeld was Franke Sloothaak ,hij probeerde ieder paard destijds naar beneden te rijden,tot hij er achter kwam ,ik kan niet ieder paard in een krul rijden,en liet ze daarna meer op eigen benen lopen,wat betere resultaten opleverden.
Aan de mond trekken ,verliest men op den duur ,mondhoeken worden harder ,minder gevoel ,ruiter moet nog meer inwerken.Daarom ben ik voorstander om de pelhalm bij de pony s en de b klasse paarden te verbieden,laat de ruiter maar zien dat men kan rijden.Veelal wordt de basis vergeten,of kent men hem helemaal niet. Maar een stuk en correct stuk
Maar het komt ook veel te veel voor dat een jury op een coupon schrijft dat hij niet aan de teugel loopt, bij B proeven, zelfs bij A of B pony’s waar we dus te maken hebben met hele kleine kinderen en als ze dat steeds te zien krijgen gaan de ouders er toch mee aan de gang dat hij in de krul loopt, maar zo’n jong kind kan een pony ook helemaal niet aan de teugel rijden dus wordt er maar geleerd aan de teugels te trekken. Aan de teugel rijden doe je met je zit en been, maar die beentjes komen vaak maar net of niet eens onder het zadel uit.
Ik ben zelf ook jury en ze weten hier in de regio wel dat ik het niet wil hebben om aan de teugel te trekken zolang je hem niet aan de teugel kan rijden, en dan zie je vrolijke kinderen en een fijne pony die lekker kan lopen en niet met de handrem erop. Aanleuning is bij mij genoeg en zo zou het moeten horen. Je wil niet weten hoeveel pony’s daardoor door de week door grote gereden worden en gelongeerd worden met een verschrikkelijke bijzet, om het maar voor elkaar te krijgen. Ik denk dat we hier maar eens over na moeten denken.
Goed zo Elly Boumans, ik weet niet in welke streek je jureerd, maar je moest eens naar Friesland komen.Alleen al bij ons op de pensionstal trekt 99% onghelooflijk aan het hoofd. Het begint al bij de stap,er schijnt een religie te zijn van handen stil; nou dat doen ze, in stap.Er is geen paard meer wat kan stappen en toch schijnt ze dat verteld te worden in de les en er is ook geen jury die daar wat van zegt.
Graag een reactie op hetgeen Elly schrijft.
Ik vnd als instructeur ,dat aan de teugel lopen wel iets anders is als aan de mond zitten trekken.
Maar het grote probleem is dat we vroeger paardenmensen hadden ,en nu mensen met paarden,het gros vind het leuk om te rijden,maar naar anderen kijken hoe het beter kan ,nee geen tijd voor.
En ik vind ,ook mij word gevraagd ga eens op mijn paard of pony ,maar wel nut heeft dit:
1)als instructeur voel ik wel wat ik onder mijn kont heb ,en waar problemen vandaan kunnen komen.
2)Ik zie niet het nut om de pony paard nageeflijk terijden,terwijl de amazone of ruiter het zelf niet in zich heeft.
Mijn inziens zou men als men wilde leren paardrijden, een 20 lessen moeten volgen met een getuigschrift als geslaagd moeten krijgen,maar wel lessen volgen wekelijks op verschillende paarden pony s,als je hier de beginselen doorhebt zal paardrijden zowel voor dier als ruiter makkelijker en mooier worden.En Elly en J.Andela laat jullie stemmen horen bij kringbestuur dat het anders moet ,wellicht dat de knhs ook een steentje kan en wil bijdragen in deze.
Verder zou het mooi zijn dat in de klasse B springen de mode popjes ,die vaak op de duurdere en de ervaren paarden rijden en denken te kunnen rijden ,ook wekelijks op een ander paard reden,eens kijken wat ze dan terecht brengen.(geldt niet voor iedereen)Maar meestal is dit wel de groep die denkt dat ze paardenmens zijn ,maar in feite zijn ze dit niet ,want je word ermee gebeuren het paardenvirus.Maar veelal begrijpt men ook niet waarom een paard of pony niet doet wat men graag wil.Verdiep je erin waarom doet hij vandaag anders als anders,zou hij ziek zijn ,pijn hebben of zoals wij ook een rot dag.Je moet een paard ook leren begrijpen,veel mensen hebben mij wel eens als paardenfluisteraar genoemd,nee de omgang zegt veel,als je kan begrijpen wat een paard zou doen,ik een paard als een mens,doe ik hem pijn zal ik het terug krijgen,behandel ik iemand goed ,krijg ik bijna altijd iets terug van mijn paard pony.En bij de pony s zijn ouders vaak schuld ,veelal geven ze schreeuwend advies vanafde zijkant,en zelf nooit gereden te hebben.Ik zou wel een competitie willen organiseren ,met paardenwissel.Laat maar horen .
Ja Jos zo is het er zijn tegenwoordig meer mensen met paarden dan paardenmensen !!!
Ik ben zelf ook instructrice en de meeste mensen die ik les geef zijn kinderen en volwassenen die niet op wedstrijd gaan, dat zijn de fijnste die kan je echt leren paardrijden en worden dus ook niet verkeerd beoordeeld, waardoor ze gestimuleerd worden om het verkeerd te doen en dan heb je fijn lopende paardjes en vrolijke kinderen. 90 % van de les ben ik ook bezig om te leren een paardje te begrijpen en daar dan op een nette manier hetgeen uit te halen wat er in zit.
Als ik op de wedstrijden zit te jureren denk ik vaak; de ruiters die bij mij rijden kunnen het veel beter. En ik denk ook heel vaak wat zit ik hier toch te doen ik zou ze veel beter even kunnen begeleiden over hoe het echt moet, en dat probeer ik dan ook maar te doen door veel op de coupon te laten schrijven hoe ik er over denk.
Voordat ik begin met jureren loop ik ook vaak de losrijbak in om de ruiters te zeggen dat ik liever niet heb dat ze aan de teugel rijden ( trekken ) maar alleen aanleuning, ontspanning en plezier is belangrijk, dan wordt paardrijden weer leuk. officieel mag ik dat denk ik niet maar ik doe het toch, en dan hoor de kinderen en ouders zuchten en blij zijn dat ik er zo over denk.
Weet je ook hoeveel er teugel kreupel lopen en tactfouten gemaakt worden door dat aan dat getrek aan die teugels ? je wordt er niet goed van.
Er moet iets gebeuren anders gaat dit helemaal fout, de mensen zien niet eens dat ze teugelkreupel lopen of achter de loodlijn lopen, ze zien alleen die krul in de hals en verder niets.
Diegene die spierballen willen kweken moeten naar de sportschool zeg ik altijd maar niet gaan paardrijden.
In kring Den Bosch Brabant dus, zit ik het meest maar ook wel eens in Gelderland.
Groetjes en succes allemaal
En nog iets over die instructeurs die altijd maar roepen : handen stil, die hebben dat ook maar vaak gehoord dus roepen dat ook maar, maar ze weten vaak niet dat het betekend stil met de mond van het paard meegaand moet zijn dan is het stil. Dus in stap en in galop gaat de hand mee in de beweging van het paard en dat is naar voren, als met dat doet ligt het bid stil in de mond. Doet men dit niet dan is men terug uit aan het rijden, of te wel zo als ik altijd zeg paardrijden met de handrem erop. Men gaat toch ook niet fietsen met ingeknepen handremmen, dat is zwaar trappen hoor kan ik je zeggen.
Maar bij het paardrijden doet men dit wel maar dan gaan ze toch lekker met de sporen aan het aan douwen. Als men netjes leert paardrijden hoeven de ruiters ook helemaal niet zo hard te werken en krijgen we ook rustiger beenligging en niet van die paardjes die doof voor het been worden.
Sorry ik had mijn naam vergeten in te vullen.
Elly Bouwmans
Go for it Maarten! Wat leuk om een stukje te lezen over iemand bij wie ik jaaaaaaaren geleden in de klas heb gezeten. Volgens mij sprong hij toen.(en kon ook verschrikkelijk goed shekkies draaien met een hand.) Veel succes!