Het is hoogst ongebruikelijk dat een jurylid zich in het openbaar uitlaat over ruiters en hun trainingsmethoden. Het artikel op www.horsemagazine.com stuit dan ook op felle kritiek van bondscoach Rien van der Schaft.
Zeer ongepast
“Als ik het artikel goed heb gelezen kan het maar zo zijn dat ik technisch op één lijn zit met meneer Törnblad”, zegt Rien van der Schaft. “Maar het lijkt mij zeer ongepast dat een jurylid zich op deze manier uitlaat over ruiters. Het lijkt mij voor hem heel moeilijk om vol te houden dat hij onbevooroordeeld is als hij de volgende keer Edward Gal of Hans Peter Minderhoud in de ring krijgt.”
Onverbloemde aanval
Van der Schaft vindt de onverbloemde aanval op de Nederlandse dressuurtop goedkoop. “Leif Törnblad is getrouwd met Anne-Grethe Jensen, die met Marzog bekend stond als de koningin van de lichtheid. Ik was destijds een onervaren Grand Prix-ruiter en stond elke seconde die ik over had op het voorterrein om te kijken en om te leren van de bekende ruiters. Ik heb heel vaak gezien hoe Marzog ’s morgens door haar toenmalige echtgenoot Toni Jensen werd klaargestoomd voor de proef later op de dag. Dit was toen nog toegestaan. Dat had – om het netjes te zeggen – helemaal niks met lichtheid te maken.”
Niveau van trainen
“Het is mijn taak om in Nederland het niveau van trainen te verbeteren. Daar ben ik mee bezig, dat is niet een karwei dat in één keer klaar is. Maar zoals Törnblad nu de Nederlandse dressuurtop wegzet lijkt helemaal nergens op. Waarom zegt hij niks over de beelden die er van andere internationale én Deense ruiters op het internet hebben gecirculeerd? Volgens mij diskwalificeert Törnblad zich als internationaal jurylid.”
Lees hier het hele artikel op Horsemagazine.com
Bron: Paardenkrant-Horses.nl
Hij is bang, dat edward en hans peter, zijn baantje inpikken, dat zal het zijn.
Ouwe snoeperd, gauw met pensioen laten gaan als jurylid.
Wie de reactie van Van der Schaft interpreert, kan slechts stellen dat Van der Schaft niet de bondscoach is die recht voor zijn team gaat staanen zijn team uit de wind wenst te houden. Dat zegt iets over de bondscoach, niet over het team. Of je als bondscoach zo draagvlak krijgt binnen je team is te betwijfelen en of je daarmee nog de juiste man op de juiste plek bent, is daarmee een terechte vraag geworden.
Tornblad noemt Anky als voorbeeld van een amazone met een gespannen paard, maar met zijn mening denkt hij een hele schare juryleden te mogen diskwalificeren die tijdens 3 olympiades Anky het goud toekende. Van der Schaft stemt met de mening van Tornblad in, zegt dat er nog werk aan de winkel is in Nederland en dat HIJ eraan werkt. Toch apart dat een bondscoach met heel wat minder wapenfeiten dan Anky, zijn visie en kunde zo boven de ander denkt te moeten verheffen. Over training van paarden zal altijd discussie blijven bestaan, maar of de reactie van de bondscoach een bondscoach waardig is, daar hoeven we denk ik geen discussie over te voeren. Hij dsikwalificeert zichzelf.