Goed doen ze het nooit

Goed doen ze het nooit featured image
Een boze Ad Valk - Foto: Melanie Brevink-Van Dijk
Nu ik er een paar nachten over heb geslapen en de punten nog eens heb bekeken, moet ik toegeven dat Gert van den Hoorn en Arie Hamoen in de finale van de Pavo Cup nog niet zo gek hebben gejureerd naar mijn idee. Een paar uitzonderingen daargelaten, staan er voor het merendeel van de paarden reëele punten op de protocollen volgens mij. Maar ik zou dit stukje niet tikken als er niet ook iets is, waar ik me druk om maak. 

Dat is het volgende: hoe kan een paard in een aanlegwedstrijd op maandag 87 punten scoren en op zaterdag 75,6? Is dat paard dan binnen een paar dagen tot een sukkelaar getransformeerd die eigenlijk niets te zoeken had in die finale? Hoe kan paard in de halve finale een mooi cijfer voor de stap (afgeleid van totaal 90 punten) krijgen en een paar dagen later in de finale een 6,7? Dat terwijl het paard niet zo gek veel anders deed in stap dan in de halve finale.

Compleet onduidelijk

Ik ben er helemaal voor dat juryleden beoordelen wat ze zien en de in het verleden behaalde punten geen garantie vormen voor de toekomst. Maar dan heb ik wel wat extra uitleg nodig. Wat is er precies veranderd aan de aanleg van een paard dat zo’n keldering in de punten veroorzaakt? Of wat heeft de jury van de halve finale over het hoofd gezien? Waar moet het heen? Wat wordt door de juryleden gezien als goed? Dat is nu compleet onduidelijk.

Uitleg

Aan uitleg ontbrak het vaker op de KWPN Kampioenschappen. Ik heb Bert Ruttens commentaar bij de afstammelingenkeuring nog een terug geluisterd. Afgezien van een paar hengsten die toch al weinig dekken (en dus weinig ‘schade’ aan kunnen richten) werd de nafok van vrijwel elke hengst opgehemeld. Bij welke merrie de topfokhengst dan past kregen we niet te horen. Dat zal wel niet uitmaken, als het allemaal goed is.

Communicatie

Misschien zijn de communicatieve vaardigheden van juryleden tegenwoordig wel belangrijker dan het vermogen om in een glazen bol te kunnen kijken. Uitleggen hoe je tot een bepaald punt bent gekomen, waarom dit nu afwijkt van eerdere (hogere of lagere) punten, aangeven waar je heen wilt, wat het ideaalplaatje is, wat het verschil is tussen een 7, een 8 en een 9.

Een ding is alvast zeker, ook bij de ‘goede uitleg’. Goed doen de juryleden het nooit. Maar dat hoef ik niet te zeggen, daar hebben we Ad Valk voor.

Rick Helmink

freelance medewerker Paardenkrant-Horses.nl

Eén reactie op “Goed doen ze het nooit

  1. Geurt

    De ene dag is de andere niet, ik weet bijna zeker welke paarden en ruiters hier worden bedoeld en kan zeker de jury geen ongelijk geven op hun score . De score was terecht!!! Dat ze 5 dagen daarvoor een andere ( hogere score) hadden kan gebeuren. Het blijven jonge paarden en de omstandigheden zijn dan vaak ook zeer bepalend. Overigens scoorden bijna alle paarden in de finale een lager percentage dus zal het ook wel wat met de jury te maken hebben gehad, want het is duidelijk dat er ook grote verschillen in inzicht bij juryleden kunnen ontstaan van B naar Grand Prix. In beide gevallen was er sprake van professionals, wees dan ook professioneel of doe niet mee!!!!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Mogelijk ook interessant