To do 2018

• Aparte finaledag springen. Gek dat de vierjarigen – van oudsher de meest interessante rubriek – ‘s morgens vroeg hun eindronde sprongen terwijl de boeren nog aan het melken waren. Veel bezoekers pakten alleen de ereronde mee.
• Aparte finaledag dressuur. Wie verzon deze marathonsessie? De laatste Nederlandse kampioen werd ’s avonds laat door welgeteld 23 afdruipende toeschouwers op hun weg naar de uitgang waargenomen.
• Iets meer aandacht voor dierenwelzijn en het correct opleiden van jonge springpaarden. Als je – gedwongen door het marathonformat van alles op één dag – het aantal tot 20 paarden per jaargang beperkt, wéét je dat de vijf- en zesjarigen er op de tweede dag plat op moeten.
• Respect voor het reglement!! Oók als dat niet zo diervriendelijk is. Nóóit meer, terwijl de competitie al halverwege is, de spelregels veranderen en van 20 paarden naar de finale plotseling 30 paarden naar de finale maken. Oók niet als de mensen die aan je kop zeuren eigenlijk gelijk hebben. Dan had je zelf maar eerder op het idee moeten komen dat 20 niet vol te houden zou zijn.
• Ruiters die van hun paard vallen uitsluiten, hoe goed het paard ook is.
• Voor de dressuurpaarden een gastruiter uitnodigen die je kent. Kom je niet voor verrassingen te staan.
• Een gastruiter uitnodigen die de paarden niet alleen maar op eigen benen kan laten lopen, maar die vervolgens ook iets met de paarden kan aanvangen.
• Een competitieformat ontwikkelen dat de respectievelijke beoordelaars niet tegen elkaar uitspeelt en dat kan rekenen op begrip bij het publiek.
• Even de oude nummers van In de Strengen doorbladeren. Daar staat wat er vroeger fout ging. Niet meer doen wat er fout ging.
• In die oude Strengens staat óók wat er altijd goed ging. Dat gewoon wéér doen.

Mate van perfectie

Het is al een heel poosje geleden dat we de Utrechtse veemarkt achter ons lieten om in Ermelo de KWPN-kampioenschappen te organiseren. Je zou zeggen: lang genoeg om in de loop der jaren een zekere mate van perfectie in de organisatie te bereiken…

Geen geheugen

Maar een vereniging heeft geen geheugen. Het KWPN maakt zichzelf steeds weer slachtoffer van cyclisch terugkerende fouten.

Hardleers

De bezoekers van de KWPN-kampioenschappen konden vorige week echt genieten van hele goede paarden. En er was geen reden om te twijfelen aan de capaciteiten van de beoordelaars. Toch waren het gammele kampioenschappen, door de hardleersheid van een organisatie die beter had moeten weten.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

[email protected]

Reageren? Dat kan hier.