Het goede nieuws is natuurlijk dat er nog meer geld beschikbaar komt voor paardensport. De totale omvang van het prijzengeld is één van de aanjagers van de hippische economie. Een andere is de wereldwijde ontwikkeling van de paardensport. En ook op dat punt scoort Jan Tops punten. Bij hem nemen Scott Brash en Ludger Beerbaum het op tegen steenrijke amateurs uit alle delen van de wereld.
De FEI zag met lede ogen aan hoe de Global Champions Tour het grote geld en de grote namen in een krachtige formule aan elkaar smeedde. De wereldruitersportbond staat graag zelf aan het roer bij het sturen van de sponsorgelden. ‘Lausanne’ moet hoofdsponsor Longines al delen met Tops en nu kwam de bakkerszoon uit Valkenswaard ook nog eens met z’n vingers aan het teamformat. Daar heeft de FEI zelf plannen mee!
Het is merkwaardig dat de FEI hemel en aarde heeft bewogen om te voorkomen dat er extra geld de paardensport binnen zou stromen. De enige taak die de paardensportbond moet uitvoeren is het faciliteren en promoten van paardensport. En ‘dank je wel’ zeggen als sponsors hun geld aan hippische sporten willen besteden. In plaats daarvan wil de FEI zelf een stuk van de koek. De Global Champions League gaat ten koste van de aandacht voor de FEI-competitie van landenteams die strijden om het geld van Furusiyya. Met andere woorden: Jan Tops was in de ogen van de FEI een concurrent.
Volgens mij kan een bond als de FEI nooit in concurrentie treden met het bedrijfsleven. In plaats van de eigen winkel af te schermen, zou de FEI zijn kerntaak moeten uitvoeren: toezien op correcte procedures en het welzijn van de paarden die al dat sponsorgeld moeten verdienen. Wat zijn de consequenties als edelamateurs het opnemen tegen de wereldtop? Hoe zit het met toezicht en dopingonderzoek? Kunnen paarden het wel aan om van het ene miljoenconcours naar het volgende kampioenschap te vliegen?
De rechters waren duidelijk: FEI, keer terug in je hok. Ik voeg daar aan toe: probeer geen geld aan paardensport te verdienen, maar vraag een faire fee voor goede dienstverlening.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur ()
Deze column verscheen woensdag 28 oktober 2015 in De Paardenkrant. Geen abonnee van De Paardenkrant? Sluit dan hier een (online) abonnement af.
Als overkoepelende bonden zich zo opstellen, is het vragen om een circuit met wilde wedstrijden waar geen controle over is.
Een bond is er voor de sport en de sporters. Ze moeten de belangen van de sporters dienen en diensten aanbieden waar de sporters om vragen, kortom ze moeten dienstbaar zijn.
Heden ten dage lijt het omgekeerde het geval. De bonden MAKEN de dienst uit en bepalen wat de ruiters wel en niet mogen, wat wel en niet goed is voor de sport. Democratie is ver te zoeken.
Dictatuur en autoritaire opstelling lopen als een rode draad door de organisatie.
Juryleden opereren als rechters en de overige medewerkers vertonen een air alsof ze de sport zelf hebben uitgevonden.
Een en ander komt ook voort uit het feit dat er geen concurrentie is. Alle bonden hebben de totale macht binnengehaald door fusies te verkondigen als zaligmakend en goed voor de sport terwijl de drijfveer berustte op macht , commercie en geld.
Zonder concurrentie kan geen enkel bedrijf of organisatie goed functioneren en derhalve zou het wenselijk zijn dat er nieuwe sportbonden ontstaan, nationaal en internationaal. Geleid door sporters en niet doorzichzelf benoemde bestuurders en managers!!
Met een nieuwe bond bereik je meer dan in een bestaande organisatie de bezem halen. Dat werkt niet. Er blijft altijd vuil en stof achter.
Sporters stroop de mouwen op, verenig U en redt de boel voor het te laat is.
Neem een voorbeeld aan Jan Tops!!!!!!!!!!