De achtergrond van deze tête à tête’s was duidelijk. Ik heb mij in het verleden steeds sterk gemaakt voor moderne trainingsmethoden, ik geloof zelfs dat ik de door velen verfoeide term ‘Nederlandse school’ heb bedacht. En wat vond de man die het kopsjorren tot kunst had verheven, die het in Londen opnam voor Adelinde, die zelfs de euvele moed had om de Skala der Ausbildung bij het oud vuil te zetten, wat – kortom – vond ik dan wel niet van het feit dat de classicus Rien de baas was geworden van nota beide bene Hans Peter en Edward.
Ontstolen goud
Even voor de duidelijkheid: ik BLIJF van mening dat Adelinde in Londen het goud is ontstolen, ten gunste van een in slaap gevallen Valegro. Ik BLIJF van mening dat de Skala een overleefd hulpmiddel is uit de tijd van vóór de objectieve bewegingsanalyse. En ik blijf een groot voorstander van moderne trainingsmethoden.
Acceptabel?
Onlosmakelijk bij dit laatste hoort de volgende kanttekening. Zijn we het met elkaar eens dat het toegestaan is om (top)sport met paarden te bedrijven? Als we sport met paarden even acceptabel vinden als 60 jaar geleden het werken met paarden (en 100 jaar geleden het oorlog voeren met paarden), dan mogen we het paard dus als atleet trainen en verbeteren. En dat betekent dat we met de bovenlijn aan de slag gaan als het paard een zekere leeftijd en africhtingsgraad heeft bereikt.
Gedateerde geschriften
Het spreekt voor zich dat we het paard daarbij niet mogen treiteren of pijn doen. Maar tegen oprekken verzetten zich alleen gedateerde geschriften en radicale schriftgeleerden.
FEI-protocol
U wilt natuurlijk weten waar Rien blijft in dit hele verhaal. De nieuwe bondscoach komt nu van stal. Want je kunt thuis zo Hollands trainen als je wil, in de ring is Xenophon noch LDR de baas. Daar geldt gewoon het FEI-protocol. Daar moet het paard in harmonie met zijn ruiter de oefeningen doen, daar moet het neusje óp of een griemeltje voor de loodlijn zijn.
Grenzen vervaagd
Rien van der Schaft heeft aangekondigd dat hij daarop (en op een heleboel andere dingen) gaat toezien. Thuis traint iedereen zoals het hem goeddunkt. Volgens mij zijn de grenzen tussen klassiek en modern trainen trouwens al lang vervaagd en trekken classici heus stiekem dat hoofd ook wel eens omlaag. En op concours gaat onze nieuwe bondscoach de FEI-maatstaven handhaven. Hup Rien!, zou ik zeggen.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur
Het is jammer dat het bericht van Anky van Grunsven ( haar collum in de telegraaf) zo snel was verdwenen. Dit komt hoogstwaarschijnlijk door het vele nieuws van die dagen. Anky raakt daar iets heel belangrijks en hetgeen zij zegt is bepalend
Voor de toekomst van de dressuur sport. Terloops geeft ze ook commentaar op de aanstelling van Rien van der Schaft.
Dhr van de Schaft ken ik (niet persoonlijk) al jaren. Heb hem als jurylid meegemaakt, tijdens pavo oefenavonden enclinics van hem gezien.
Dhr van der Schaft komt uit de oude Deurne school waar mijn kinderen ook op hebben gezeten. In een interview , ik denk van j.l, refereerde dhr van der Schaft nogmaals nadrukkelijk naar opleiding van ruiters en en de daaraan verbonden training.
Als men kijkt naar het huidige niveau van rijden bij veel ruiters en hoe makkelijk dit door juryleden wordt gewaardeerd en dat diezelfde ruiters (met een diploma van de Knhs) onze aankomende en jeugdruiters les geven, dan heeft Dhr van der Schaft nog veel te regelen in de toekomst.
Een ding is zeker: zowel Anky als Rien hebben met hun collums gelijk. Doe me een plezier en besteed daar meer aandacht aan.
De dressuursport zal wereldtop moeten blijven en dat gaat niet zonder slag of stoot. Met het huidige beleid (KNHS) zullen we daadwerkelijk afzakken tot de middelmoot.
Gesproken over het vervagen vd grenzen tussen klassiek en modern komt dit punt duidelijk naar voren in het duitse blad cavallo of st george van afgelopen jaar,waar men een bezoek heeft gebracht aan de spaanse rijschool in wenen met de vraag of daar nog echt puur klassiek getraind wordt.. interessant om te lezen.
beste buren zien jullie echt niet het verschil van paardrijden tussen een Charlotte Dujardin en een Adelinde Cornelissen allebei cracks maar welk paard heeft de meeste lossigheid wars van alle dwangdressuur? Welk paard heeft het meest plezier in zijn werk? Wie heeft er dat fijne gevoel enz enz!!
Er is maar één soort dressuur en dat is de juiste. Ik neem aan dat deze vastgelegd is in het FEI protocol van uitvoering. En dit zou dus moeten overeenkomen met de Spaanse Rijschool. Als men toch wil indelen in Klassiek en Modern zie ik het verschil enkel in het soort paard waar men dressuur mee rijdt.En uiteraard neemt men bij het FEI niet alle oefeningen over van de Spaanse rijschool. Modern wordt gereden met een sportiever paard. Dus mogen de bewegingen wel wat expressiever zijn maar steeds binnen de perken van het correcte protocol. Er is maar één plaats waar het telt en dit is in de wedstrijdring. De weg naar de wedstrijdring bepaalt ieder voor zichzelf. Het maakt niet uit welk paard vriendelijk trainingsparcour men heeft afgelegd om in de wedstrijdring een perfecte proef neer te zetten. Daar telt het, daar wordt gepunt. Van Nederlandse vrienden heb ik zowel positief als negatief gehoord over Rien van der schaft. Maar hoofzakelijk positief in de zin dat hij klassiek gevormd is en dat hij het heel belangrijk vindt om paarden te rijden zonder dwang dus in harmonie. Als dit juist is mag Nederland blij zijn met een coach die dit prioritair stelt. En mag een simpele Belg Nederland een raad geven? Misschien is Rien v/d Schaft een unieke kans. Geef die man een kans en werk hem van in het begin af niet tegen. Binnen korte termijn loopt een met dwang gereden combinatie geen enkele kans meer. Zelfs ongeacht wie er op zit. vr gr EC